ม่เสียทีที่เป็นผู้แข็งแกร่งอันดับหนึ่งของแคว้นชิง
ภัยคุกคามจากเถาวัลย์ก่อนหน้านี้ถูกกำจัดไป พวกเขากล่าวอย่างเยือกเย็น “ไป!”
พื้นที่ใต้พื้นดินนี้กว้างขวางมากราวกับว่าไม่มีที่สิ้นสุด มู่เฉียนซีและพวกค้นหาที่นี่เป็นเวลานานมากแล้ว แต่ไม่พบอะไรเลย มีความเป็นไปได้ว่าสมบัติประหลาดนั่นจมหายไปแล้ว ไม่มีสิ่งใดรอดเร้นขึ้นมาแม้แต่น้อย
มู่เฉียนซีถามขึ้น “มู่อี พวกเราลงมาที่นี่ได้กี่วันแล้ว ?”
“สามวันแล้วขอรับ” มู่เฉียนซีกล่าวเสียงต่ำ “ข้ามาที่นี่นานมากแล้ว ไม่รู้ว่าท่านอาจะเป็นกังวลหรือไม่ สมบัติประหลาดอะไรนั่นไปอยู่ที่ไหนกัน ? มันคงเป็นแค่เรื่องหลอกคนกระมัง”
จวินโม่ซี “แม่สาวน้อย ใจเย็น ๆ อดทนหน่อยเถอะ”
มู่เฉียนซีพาคนตระกูลมู่เดินผ่านพื้นที่รกร้างแห่งหนึ่ง แล้วจึงได้ยินเสียงการต่อสู้ลอยมาจากด้านหน้าชุดหนึ่ง
เวลานี้เอง ชายชราทั้งห้ากําลังปกป้องชายหนุ่มชุดขาว พวกเขาต่อสู้อยู่กับกลุ่มคนชุดดํา
ชายชรากล่าว “ท่านผู้นำตระกูลมู่ ไปกันเถอะ”
เมื่อมู่เฉียนซีเห็นเด็กน้อยผู้นั้น พลันหมดคำพูดในทันใด ผู้นำของจวนกั๋วกง ไป๋มู่เฟิง เจ้าหนูนั่นก็มาเสี่ยงอันตรายที่นี่ด้วย
มู่เฉียนซีให้สัญญาณมือ กล่าวขึ้น “ลุย! เข้าช่วยเหลือ”
ชิงอิ่งกระโดดออกมาก่อน เขาลงมืออย่างดุดัน
— ตูม! —
ชายชุดดําเหล่านี้ตะลึงงัน “พวกเจ้าเป็นใคร ?! อย่าได้เข้ามาวุ่นวายให้สำนักเอียนหลัวของเราเสียเรื่อง!” การหาสมบัติในครั้งนี้ พันธมิตรเอียนหล