กเปิดเผยแล้ว เช่นนั้นวันนี้ข้าจะต้องฆ่าเจ้าให้ได้”
ขณะที่เขาพุ่งเข้ามา มู่เฉียนซีชักกระบี่มังกรเพลิงออกจากฝักในทันใด
“บนตาข่ายพวกนั้นมีพิษแฝงอยู่ แม้ว่าเจ้าจะหลุดออกมาได้ แต่เจ้าก็เหมือนดั่งดอกธนูสุดระยะสิ้นแรง จะจู่โจมข้ายังถือว่าขาดพลังไปอยู่บ้าง”
— ฉึก! —
กระบี่มังกรเพลิงแทงทะลุหน้าอกของเขาออกมา
— ผ่าง! —เมื่อนักฆ่าผู้นั้นล้มลงกับพื้น ปลายดาบขึ้นสนิมในมือมู่เฉียนซีแปล่งแสงสีแดงฉานออกมา เปลวไฟแดงฉานพุ่งทะยานขึ้นไปที่ขอบฟ้าส่งเสียงดัง ‘หึ่ง ๆ’ ปลายกระบี่ขยับเล็กน้อย ส่งเสียงเสมือนยังไม่รู้สึกเพียงพอ
หลังจากนั้น มันส่งเสียง ‘ฟิ้ว!’ พลันพุ่งตรงไปยังเหล่านักฆ่าที่ถูกตรึงเอาไว้
“อ๊าาาา!”
เกิดเสียงร้องโหยหวน นี่เป็นเสียงสุดท้ายของเหล่านักฆ่า ทั้งหมดตายด้วยกระบี่เล่มนี้…
กระบี่มังกรเพลิงลอยกลับมายังข้างกายมู่เฉียนซี นางมองกระบี่มังกรเพลิงที่อยู่ตรงหน้าตนก่อนจะเห็นว่าที่ด้ามและตัวกระบี่ยังคงเป็นสนิมอยู่ดังเดิม ทว่าที่ปลายกระบี่กลับส่องแสงสีเหลืองเจิดจ้า
“มีอะไรรึ ? หรือว่าเจ้าต้องการจะฆ่าข้าด้วย ?”
“หึ!” เมื่อดาบยกตัวตรงขึ้น มันชี้ตรงมาที่คอของมู่เฉียนซี
จวินโม่ซีซีดเผือดไปทั้งร่าง กล่าวขึ้น “มู่เฉียนซี…”
“นายท่าน!”
ดาบมังกรเพลิงยังมิได้จับผู้ใดเป็นคู่หู อาถิงจึงกล่าวขึ้น “หญิงโง่! กระบี่มันให้เจ้ายอมรับในพันธความเป็นเจ้าของ ไม่ใช่จะฆ่า”
มู่เฉียนซีนางไม่เข้าใจ ขมวดคิ้วถาม “ยอมรับในความเ
