ประการหนึ่งคือนางต้องไปดูอาการป่วยที่จวนท่านกั๋วกงในที่สุดเจ็ดวันหลังจากนั้นก็มาถึง ไป๋มู่เฟิงมารอมู่เฉียนซีที่หอหมอปีศาจตามคำนัดหมาย เมื่อเขาได้เห็นบุรุษหนุ่มรูปงามดั่งสตรีอีกครั้ง เขาก็ยังคงตกตะลึงกับรูปลักษณ์ที่งดงามเช่นนี้ไม่หายมู่เฉียนซีโบกมือ กล่าวว่า “เจ้าเหม่อลอยอะไร ? ไปจวนท่านกั๋วกงกันเถอะ”ไป๋มู่เฟิงพยักหน้า กล่าวว่า “อา… ได้ ไปกัน…”มาครานี้ มู่เฉียนซีไม่จำเป็นต้องปรุงยาที่จวนท่านกั๋วกงเหมือนคราก่อนแล้ว นางเตรียมหยูกยามาครบถ้วน เมื่อมาถึงนางจึงได้ฉีดยาให้กับท่านกั๋วกง และยื่นยาลูกกลอนให้กับไป๋มู่เฟิง “เจ้าเอาเม็ดยานี้ให้ท่านกั๋วกงกินวันละเม็ด กินหมดแล้วอาการของท่านกั๋วกงจะฟื้นฟูกลับมาเป็นปกติ”“วิเศษแท้!” ไป๋มู่เฟิงแทบกระโดดโลดด้วยความตื่นเต้นไป๋กั๋วกง “มู่เฟิง เจ้าออกไปรอข้างนอกก่อน ข้ามีเรื่องจะคุยกับท่านหมอปีศาจเป็นการส่วนตัว”ไป๋มู่เฟิงรับฟังคำสั่ง เขาเดินออกไปอย่างเชื่อฟังมู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มรู้ทัน “ท่านกั๋วกงคิดจะคุยเรื่องค่าตอบแทนใช่หรือไม่ ?”.
“ฮือ ๆ ๆ ท่านพี่หลี่เทียน ท่านฟังข้าอธิบายก่อน มู่เฉียนซี ทั้งหมดมันเป็นแผนของมู่เฉียนซี”
เมื่อได้ยินชื่อมู่เฉียนซี ซวนหยวนหลี่เทียนชะงักการก้าวเท้าลงทันที และเมื่อนางเห็นซวนหยวนหลี่เทียนชะงักไป ดวงตาของนางเปล่งประกายความความหวังขึ้นมาเล็กน้อย ทันใดนั้น เสียงอิ๋นเจี้ยนดังขึ้นมาจากด้านหลัง “แม่นางของข้า เจ้าสะลึมสะลือเ
