ีจำต้องถอยหลังไปหนึ่งก้าว ทว่าไม่รอช้า นางรีบเข้าประคองเขาไว้ ปากก็ร้องเรียก
“จิ่วเยี่ย!”
หลังจากที่มู่เฉียนซีได้ทำการตรวจร่างกายเยี่ยอ๋องเป็นที่เรียบร้อยแล้ว นางแน่ใจแล้วว่าจิ่วเยี่ยนั้นแค่ใช้พลังจนหมดเรี่ยวแรงไป กอปรกับผลจากยาบางตัวของนาง เขาจึงสลบไสล เพียงรอให้เขาฟื้นตื่นขึ้นมาเท่านั้น ก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง
เจ้าก้อนน้ำแข็งนี่ก็มีตอนที่มาล้มลงต่อหน้านางด้วยเช่นกัน ช่างหาชมได้ยากอย่างแท้จริง!
ไม่รู้ว่าคำสาปที่พ่อบ้านไป๋พูดถึงนั้นคืออะไร มันถึงสามารถทำให้ผู้ที่แข็งแกร่งเช่นเขาไม่สามารถควบคุมตนเอง ปฏิบัติตนน่าละอายได้เช่นนั้น “กลับจวนเถอะ” มู่เฉียนซีกล่าว
สำนักนิกายเพลิงไฟก่อเรื่องใหญ่โตเช่นนี้ กลับไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ที่นี่ เพราะพวกเขาคาดเดาได้ราง ๆ แล้วว่าพลังอันน่าสะพรึงกลัวนั้นเป็นฝึมือของใคร เรื่องที่มู่เฉียนซีไม่สามารถตรวจสอบได้ ถูกผนึกไว้โดยแคว้นจื่อเยี่ย
สามนิกายใหญ่แห่งแค้วนจื่อเยี่ย สํานักนิกายเพลิงไฟ สํานักนิกายสุดโต่ง และสํานักอัสนีลึกลับ แท้จริงแล้วเจ็ดปีที่ผ่านมายังมีอีกสำนักนิกายหนึ่ง นามว่านิกายมฤตยู หัวหน้าสํานักของสํานักนั้นสนใจในตัวเยี่ยอ๋องมาก จึงฝืนลักพาตัวเยี่ยอ๋องไปยังสํานัก ผลสุดท้ายทั้งสํานักก็ถูกทําลายโดยเยี่ยอ๋องที่อายุเพียงสิบสองปี คนทั้งหมดในสำนักนั้นล้วนกลายเป็นเถ้ากระดูก อาคารของสำนักนั้นก็ถูกทำลายย่อยยับ
อาคารถูกทําลายทั้งหมด…
เหล่าคนที่ทราบเรื่องน
