ุ่งตรงไปที่จิ่วเยี่ย แต่ร่างสีดำอันเยือกเย็นนั้นสามารถหลบได้เสมือนว่าง่าย ๆ ทันใดนั้นพลังสะเทือนสวรรค์เข้าครอบคลุมร่างของสัตว์ประหลาดนี้ไว้
— ตูม! —
ภายในชั่วพริบตาเดียว ร่างของมันกระเด็นออกมานอกวิหารอย่างรุนแรง ร่างกระแทกกับยอดเขาจนเป็นรูใหญ่ หินจำนวนนับไม่ถ้วนตกลงมาจากยอดเขา พลังของมันก็อ่อนแอลงอย่างรวดเร็ว
ใบหน้าเขาเต็มไปด้วยความโหดร้ายระคนเย็นชา เขาขยับนิ้วเพียงเล็กน้อย ผนึกวิญญาณของสัตว์ประหลาดก็ออกมาจากร่างทันที มันกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดอย่างยิ่ง
“อ๊า! ไม่! ม่ายยยย! ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย”
แสงเย็นวาบปรากฏขึ้นในดวงตาซวนหยวนจิ่วเยี่ย “ไปตายซะ!”
“อ๊าก! เจ้าเป็นใครกันแน่ ? เหตุใดที่นี่ถึงได้มีพลังเช่นนี้อยู่ ?!”
ไม่นานนักผนึกวิญญาณของสัตว์ประหลาดก็ถูกทำลายไปในทันที เสียงกรีดร้องคำรามดังสนั่นไปทั่วทั้งสำนักจี๋หั่ว
หัวหน้าสำนักจี๋หั่วอย่างจี๋ซ่าน เห็นเช่นนี้แล้วหวาดกลัวร่างสั่นเทิ้ม เดิมทีคิดว่าผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในเซี่ยโจวมีเพียงจักรพรรดิแห่งภูติระดับเก้าเท่านั้น ต่อให้ซวนหยวนจิ่วเยี่ยแกร่งกล้าเพียงใด เขาก็เป็นได้เพียงจักรพรรดิแห่งภูต
นายท่านของเขามีความสามารถมากพอที่จะจัดการกับคนอย่างซวนหยวนจิ่วเยี่ยได้สบาย ๆ เป็นไปได้อย่างไรว่าผู้ที่เขาคิดว่าแข็งแกร่งที่สุดนั้นจะพ่ายแพ้ให้แก่ซวนหยวนจิ่วเยี่ย คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ
ไม่นานนักเขารับรู้ได้ถึงบรรยากาศเย็นยะเยือกที่ปกคลุมตัวเขาอยู่ จ
