่ารองกล่าวสำทับ สีหน้ามิรู้หนาวรู้ร้อนประหนึ่งเรื่องมู่อวู่ซวงถูกจับไปมิใช่เรื่องของพวกตน “นั่นน่ะสิ นายท่านสามเป็นคนดี คนดีผีย่อมคุ้มครอง ข้าเชื่อว่านายท่านสามจะต้องรอดพ้นจากหายนะครั้งนี้ได้เองอย่างแน่นอน”
ประกายแสงเยียบเย็นวาบผ่านดวงตาดำขลับของมู่เฉียนซี “หากไม่จ่ายค่าไถ่ เช่นนั้นข้าให้ท่านผู้เฒ่าทั้งสองไปฆ่าพวกสำนักจี๋หั่วแล้วช่วยท่านอากับข้าดีหรือไม่ล่ะ ?”
มุมปากของเหล่าท่านผู้เฒ่ากระตุกเล็กน้อย พวกเขาเป็นแค่ราชายอดยุทธ์ระดับเก้า หากไปสู้รบปรบมือกับจักรพรรดิยอดยุทธ์อย่างคนในสำนักจี๋หั่วไม่วายมีแต่ตายกับตาย!
พวกเขายังไม่อยากตาย ยังอยากมีชีวิตอยู่ต่ออีกหลาย ๆ ปี
ท่านผู้เฒ่า “ถึงอย่างไรสำนักจี๋หั่วก็เป็นสำนักนิกายใหญ่ คงมิกล้าบังอาจก่อเรื่องเช่นนั้นในจื่อตูหรอก ข้าว่าท่านผู้นำตระกูลใจเย็น ๆ ก่อนจะเป็นการดีกว่า อย่าเพิ่งบุ่มบ่ามวู่วามไปเลย”
— ฟึ่บ! ฟึ่บ! —
เข็มยาจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งตรงไปที่เหล่าบรรดาท่านผู้เฒ่า
— ฟั่บ! ฟั่บ! —
จากนั้น ผงยาต่าง ๆ ก็ได้พ่นใส่พวกเขาเช่นเดียวกัน
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างโกรธเกรี้ยว “พวกตาแก่รนหาที่ตาย! ท่านอาของข้ากำลังตกอยู่ในอันตรายแท้ ๆ แต่กลับมาบอกให้ข้าใจเย็น ไสหัวออกไปให้หมด!” จากนั้นนางก็ชี้ใบหน้าโอวหยางจื่อ “เจ้าก็ด้วย ไสหัวไปเดี๋ยวนี้!”
สามารถทำให้มู่เฉียนซีผู้ที่มักสงบอยู่เป็นนิจ เกรี้ยวโกรธปานนี้ได้ ครั้งนี้สำนักจี๋หั่วเล่นกับสิ่งสำคัญที่สุดใน