้าเถอะ พักผ่อนให้หายเหนื่อยก่อน” มู่อวู่ซวงยังคงยืนกรานเช่นเดิม “เจ้าเดินทางมาตั้งไกล พักผ่อนให้เต็มที่ก่อนแล้วค่อยเริ่มปรุงยาก็ย่อมได้ หากร่างกายพร้อม เจ้าก็จะปรุงยาแก้พิษออกมาได้ดีที่สุดมิใช่รึ ?”
มู่เฉียนซีใคร่จะบอกกับท่านอาเสียเหลือเกินว่าร่างกายตนนั้นแข็งแรงดี พร้อมสำหรับการปรุงยาอย่างมาก แต่ว่า… เมื่อเห็นสีหน้าของท่านอาที่ดูรักและห่วงใย นางทำได้เพียงพยักหน้าตอบรับ
“ก็ได้เจ้าค่ะท่านอา ข้าพักผ่อนก่อนก็ได้ ท่านอาเตรียมตัวให้ดีนะเจ้าคะ ข้าจะไม่ทำให้ท่านอาผิดหวัง” กล่าวจบมู่เฉียนซีก็รีบกลับไปพักผ่อน
ในค่ำคืนนั้น นางนอนหลับโดยไม่ฝันอะไรใด ๆ ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่จนถึงเช้าวันใหม่ ตื่นขึ้นมาไม่รีรอ รีบรุดไปยังห้องปรุงโอสถ
หลิงซือหลินกล่าวขึ้น “ท่านผู้นำขอรับ สิ่งที่ท่านผู้นำได้นำมา ข้าจัดเตรียมให้เรียบร้อยแล้วขอรับ”
มู่เฉียนซีตะโกนสั่งการด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “องครักษ์เงาทั้งหลายจงฟังคำสั่งข้าให้ดี ตราบใดที่ข้ายังไม่ออกไปจากห้องปรุงโอสถ ห้ามให้ใครหน้าไหนมารบกวนข้าเป็นอันขาด”
จากนั้น นางก็ได้นำแมวน้อยผู้น่ารักออกมา อีกทั้งกล่าวกำชับ “อู๋ตี้ เจ้าเฝ้าด้านนอกให้ดี ๆ เข้าใจหรือไม่ ?”
“เมี้ยว!” อู๋ตี้พยักหน้า กระดิกหางฟู ๆ ตอบรับ
มู่เฉียนซีเดินเข้าไปในห้องปรุงโอสถ รวบรวมพลังทั้งหมดเพื่อที่จะเริ่มปรุงยาแก้พิษให้กับมู่อวู่ซวงผู้เป็นอาสุดรัก นางไม่มียาลูกกลอนที่จะรักษาดวงตาของท่านอาได้ ดังน
