น เขากล่าวว่า “หากพวกเจ้าคิดจะปล้น ข้าจะทำลายสมุนไพรนั่นให้สิ้นซาก”
ถึงแม้ว่าที่นี่จะเป็นที่ลับตาคน แต่ความแข็งแกร่งของราชาแห่งภูตนั้น เขารับรู้ได้อย่างชัดเจน หากเกิดการต่อสู้ขึ้น เขารู้ตัวดีว่ามิอาจสู้บุรุษหน้ากากดำผู้นั้นได้
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “หรือว่า ข้าเปลี่ยนข้อตกลงดีกว่า หากข้าแพ้ท่าน ข้าจะช่วยท่านดูแลสวนสมุนไพรให้ท่านเป็นเวลาสามเดือน”
จวินโม่ซีโบกมือ “ไม่ต้อง เอาเป็นว่าหากเจ้าแพ้ข้า เจ้าเอาตัวบุรุษอันตรายผู้นี้กลับไปและออกไปให้ไกลจากหุบเขาราชาโอสถเป็นพอ ข้ากลัวว่าขืนอยู่นานกว่านี้ ข้าจะฝันร้ายเอาได้”
“ได้ ข้ารับปาก”
จวินโม่ซีกล่าวถาม “แล้วเจ้าจะให้แข่งขันอย่างไรรึ ?”
มู่เฉียนซี “เรามาแข่งกันง่าย ๆ ดีหรือไม่ ?”
“ง่าย ๆ รึ อย่างไรล่ะ ?”
“ข้าจะวางยาพิษท่าน หากท่านแก้พิษได้ถือว่าชัยชนะเป็นของท่าน แต่หากท่านมิอาจแก้พิษได้ ท่านเป็นผู้พ่ายแพ้ทันที” ดวงตาของมู่เฉียนซีเปล่งประกายเจ้าเล่ห์
หากแข่งขันอย่างอื่น ความมั่นใจว่าจะชนะชายหนุ่มราชาโอสถผู้นี้ มู่เฉียนซีนางมั่นใจไม่เต็มสิบส่วน
จวินโม่ซีครุ่นคิด ตัวเขาเป็นถึงราชาแห่งภูตวัยหนุ่ม ซ่อนตัวอยู่ในหุบเขาอันห่างไกลเช่นนี้ ได้เป็นถึงราชาโอสถผู้ปราดเปรื่องมีรึจะกลัวนาง สตรีโอหังนี่มาดูถูกเขา เขาย่อมยอมไม่ได้ เขากล่าวขึ้น “ตกลง แต่ข้าเกรงว่าเจ้าจะไม่สมดั่งปรารถนา ในแผ่นดินเซี่ยโจวไม่มีพิษใดที่ทำอะไรข้าได้”
มู่เฉียนซี “เช่นนั้นเรามาเริ่ม
