ผู้ใดได้อีก ถ้าหากดื่มอีกเกรงว่าจะมีอันตราย
ยามที่นางเมาก็ดูน่ารักไม่น้อยเลยทีเดียว สามารถทำให้คนอื่นหลงเมาไปกับเสน่ห์นี้ของนางได้ หากเป็นเช่นนั้นจะให้นางไปเมาต่อหน้าผู้อื่นมิได้เด็ดขาด หากผู้อื่นเห็นเข้าก็มิวายคิดหลงใหลนาง ถึงยามนั้น มีหวังเขาต้องปลิดชีพคนเหล่านั้นไม่เหลือซาก
ดูเหมือนว่ามีความรู้สึกเย็นราวกับน้ำแข็งสัมผัสที่ร่างกายของเขาในตอนนี้ เขารู้สึกเย็นสะท้านขึ้นมาทันที เพียงแต่มู่เฉียนซีในตอนนี้นั้น นางดูว่างเปล่าไม่รับรู้อะไรเลย
จิ่วเยี่ยจับข้อมือนางเบา ๆ เพื่อให้ความเย็นในร่างกายของเขาละลายแอลกอฮอล์ในร่างกายนางอย่างช้า ๆ
หลังจากที่มู่เฉียนซีตื่นขึ้นมาอีกครั้ง จันทราก็โด่งชัดขึ้นเหนือท้องนภาแล้ว…
นางตกอกตกใจเป็นอย่างมากที่ตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตนเองนั้นได้นอนอยู่กับจิ่วเยี่ย ถึงแม้จะดูไม่เหมือนการนอนโดยปกติทั่วไป ทว่าร่างของเยี่ยอ๋องในตอนนี้ก็อยู่ภายใต้ร่างของนาง!
เมื่อสติกลับคืนมา นางก็พากายตนเองลุกขึ้น จากนั้นกล่าวด้วยรอยยิ้มราวกับว่าหัวค่ำของราตรีนี้ที่ผ่านมาไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“เอ่อ… คือ… ไม่คิดว่าจะดึกเช่นนี้ จิ่วเยี่ย เรากลับกันเถอะ”
จิ่วเยี่ยลุกขึ้นยืนอย่างช้า ๆ มือจัดเสื้อผ้าอาภรณ์ที่ยับยู้ยี่จากการนอนให้เป็นระเบียบ
“เจ้าแน่ใจรึว่าจะกลับเวลานี้ ?”
“แล้วเหตุใดถึงกลับเวลานี้ไม่ได้ล่ะ ? หรือว่าเจ้ามีสิ่งอื่นใดที่ต้องทำรึ ?”
เมื่อนึกถึงสิ่งที่ตนเองกระทำก่อนที่จะเผลอหลับไป น
