งเสร็จสิ้นไปแล้ว
มู่เฉียนซีได้สติ รีบกล่าวเสียงดัง “นายน้อยน่าหลาน ข้ามีธุระคงต้องขอตัวก่อน”
น่าหลานอวี้มองไปยังเงาร่างสองร่างนั่น ในตอนนี้ดวงตาอ่อนโยนคู่นั้นกลับฉายแววโกรธเกรี้ยวออกมายกใหญ่
“บัดซบ! ซวนหยวนจิ่วเยี่ย เจ้าหมายความอย่างไรกันแน่ ? มู่ซีมาอยู่เป็นเพื่อนข้า เจ้ากลับกล้ามาแย่งชิงเขาไป”
“ไม่แปลกใจเลยว่าเหตุใดมู่ซีจึงได้ทำตัวลึกลับเช่นนี้ ที่แท้เขาก็เกี่ยวข้องกับเยี่ยอ๋องผู้แปลกประหลาดของแคว้นจื่อเยี่ยนี่เอง แต่ต่อให้เป็นเขา ก็ไม่อาจขวางข้าไม่ให้สนิทสนมกับมู่ซีได้” น่าหลานอวี้กล่าว มือกําหมัดแน่น
คนของแคว้นจื่อเยี่ยกลัวซวนหยวนจิ่วเยี่ยกันแทบตาย อย่างไรเขาก็ไม่ใช่คนของแคว้นจื่อเยี่ย มีสิ่งใดต้องกลัว ?
องค์ชายเยี่ย จู่ ๆ เทพมารแห่งความมืดก็ปรากฏตัวขึ้น ทําให้คนทั้งบนเรือบุปผาประหนึ่งกลายเป็นหินแข็ง ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ แต่เมื่อพวกเขาเห็นเยี่ยอ๋องกำลังโอบกอดชายหนุ่มที่มีเสน่ห์ผู้นั้น พวกเขาถึงกับอ้าปากค้าง
“ไม่อยากเชื่อเลยว่าเยี่ยอ๋องจะกอดใครสักคนเช่นนี้ได้”
“ไม่แปลกใจที่เยี่ยอ๋องไม่ได้เข้าใกล้ผู้หญิงเลย ที่แท้ชอบผู้ชายนี่เอง”
……
ซวนหยวนจิ่วเยี่ยยังไม่ได้เดินออกไปไกล แน่นอนพวกเขาไม่กล้าพูดเช่นนี้ ทว่าตอนนี้หายไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว ทุกคนจึงมีความกล้าหาญขึ้นมา
และเพราะเหตุนี้ ข่าวที่ว่าเยี่ยอ๋องชอบบุรุษจึงได้แพร่กระจายไปทั่วแคว้นจื่อเยี่ย
มีข่าวลือว่าชายที่เขาทรงโปรดนั้น เพ
