ียบพร้อมไปด้วยเสน่ห์เหลือล้น แม้รูปกายเป็นบุรุษเพศ ทว่ากลับงดงามอย่างไร้ผู้เปรียบเทียบ ข่าวลือนี้ขององค์ชายจิ่วเยี่ย ปีศาจผู้โหดเหี้ยมเหมือนกับว่าถูกข้าศึกยึดดินแดน
น่าหลานอวี้ได้ยินข่าวสีหน้าพลันเครียดคล้ำ “มู่ซีบอกว่าเขาชอบผู้ชาย หรือว่าเขาชอบเยี่ยอ๋อง พวกเขาทั้งสองชอบพอกัน หรือข้าจะมาทีหลัง ?”
เมื่อคิดได้ถึงความสัมพันธ์ที่คลุมเครือระหว่างพวกเขาทั้งสอง น่าหลานอวี้รู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่าใดนัก
น่าหลานอวี้มองไปที่สี่สาวงามนั่น ยิ้มอย่างอ่อนโยนก่อนจะกล่าวว่า “พวกเจ้าคิดว่าข้ากับซวนหยวนจิ่วเยี่ยเป็นอย่างไร ?”
เยี่ยอิงยิ้มซุกซน กล่าวตอบในทันใด “คุณชาย ท่านกำลังหึงแล้ว แต่เยี่ยอิงรู้สึกว่าคุณชายดีกว่า คุณชายทั้งดีทั้งอ่อนโยน น่าพอใจกว่า คือว่า… เยี่ยอ๋อง… องค์ชายท่านนั้นน่ากลัวเกินไป”
มุมปากน่าหลานอวี้ยกขึ้นเล็กน้อยเป็นรอยยิ้ม “ข้าก็รู้สึกว่าตัวเองดีกว่าเจ้าชาชิงนั่น”
“เช่นนั้นก็ขอให้คุณชาย แย่งนายน้อยผู้นั้นออกมาจากมือขององค์ชายจิ่วเยี่ยให้ได้ และทำให้นายน้อยผู้นั้นตกหลุมรักท่าน นี่เป็นวิธีที่เป็นไปได้เจ้าค่ะ”
ทันใดนั้นใบหน้าของน่าหลานอวี้แข็งทื่อ “พูดไร้สาระอะไรของเจ้า ? ข้ากับมู่ซีเป็นแค่เพื่อนที่ดีต่อกันเท่านั้น”
เงาร่างสีขาวพุ่งผ่านมา น่าหลานอวี้ตกใจวิ่งไปถึงผิวทะเลสาบแล้ว …ทั้งหมดเป็นเพราะเจ้าชาชิงนั่น ทําให้เขาคิดพล่อย ๆ เผลอเหม่อลอยไปเสียได้
— พรวด! —
ในตอนนั้นเอง จิตสังหารที่
