“ขอเพียงตอบคําถามนี้ของข้า ข้าสามารถจัดหายาเม็ดระดับห้าให้คุณชายเยวี่ยได้”
ดวงตาของเยวี่ยเจ๋อฉายแววเย็นยะเยือก “นายน้อยน่าหลาน ต่อให้ท่านหยิบยาระดับเก้าออกมา บอกไม่ได้ก็คือบอกไม่ได้”
น่าหลานอวี้อึ้งงัน ในชีวิตของเขาไม่มีเรื่องที่เขาใช้สมบัติเงินทองจัดการไม่ได้ คิดไม่ถึงว่ามีสองคนที่ไม่อาจใช้วิธีนี้ด้วยได้ หนึ่งคือมู่ซี สองคือเยวี่ยเจ๋อ
“ข้าไม่มีเหตุผลแล้ว” ดวงตาของเขาฉายแววเจ้าเล่ห์ “แต่ข้าเดาว่าหมอปีศาจที่ปรุงยาน่าจะเกี่ยวข้องกับตระกูลมู่กระมัง!”
แววตาของเยวี่ยเจ๋อยิ่งมองยิ่งเย็นชา หากนายน้อยหอการค้าอันดับหนึ่งแห่งแคว้นเซี่ยโจวคิดแผนชั่วร้ายอะไรกับพี่ใหญ่ ไม่ว่าอย่างไรเขาก็จะไม่ยอมให้ประสบความสําเร็จ
เมื่อสัมผัสได้ถึงความเป็นปรปักษ์ในแววตาของเยวี่ยเจ๋อ น่าหลานอวี้ก็มั่นใจได้เจ็ดถึงแปดส่วน เขายิ้ม กล่าวว่า “คุณชายเยวี่ยไม่จําเป็นต้องกังวล หากหมอปีศาจที่หลอมยานั้นเกี่ยวข้องกับตระกูลมู่ ข้าจะไม่ยอมให้ใครมาแตะต้องตระกูลมู่”
มู่ซี… มู่… เขาน่าจะคิดได้นานแล้ว
เยวี่ยเจ๋อทอแววตาหนักใจมากขึ้นทุกที เขานั้นเมื่อเทียบกับจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ที่เจนจัดในสนามการค้า ยังขาดความช่ำชองนัก
เห็นเยวี่ยเจ๋อเงียบไป น่าหลานอวี้ยิ้มพึงพอใจก่อนจะกล่าวว่า… “ความรู้สึกของคุณชายเยวี่ยที่มีต่อท่านผู้นําตระกูลมู่ไม่ธรรมดา หากต้องการอะไร ข้าก็ยินดีช่วย อย่างไรเสียพวกเราก็เคยร่วมมือกับหมอปีศาจมาก่อน”
เยวี่ยเจ๋อกล่า
