วเสียงเข้ม “เรื่องของข้า ไม่จําเป็นต้องให้นายน้อยน่าหลานลงมือหรอก พวกเราไม่ได้สนิทกัน”
“เจอกันครั้งแรกต่างแปลกหน้า ครั้งต่อไปเดี๋ยวก็คุ้นชิน ข้ากับหมอปีศาจสนิทกันมาก” รอยยิ้มบนใบหน้าของน่าหลานนอวี้ดูสดใส ทั้งยังมีความตื่นเต้นเล็กน้อยเมื่อพูดถึงเรื่องนี้
พี่ใหญ่สนิทกับน่าหลานอวี้มาก เขาอยู่กับพี่ใหญ่มาตลอดกลับไม่รู้ เยวี่ยเจ๋ออึ้งไปเล็กน้อย อยากจะต่อยหน้ายิ้ม ๆ นั่นเสียจริง
ถึงอย่างไรเขาจำต้องระงับอารมณ์ตัวเอง แต่การแสดงออกทางสีหน้าของเขาทรยศ มันเปิดเผยออกมาชัดเจน เจ้าสุนัขจิ้งจอกน่าหลานอวี้มีความสามารถ หากสืบหาเบาะแสย่อมได้รู้อะไรบางอย่างเพิ่มเป็นแน่
เขาต้องอดทน เยวี่ยเจ๋อต้องอดทนไว้!
น่าหลานนอวี้กับเยวี่ยเจ๋อสนทนากันอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดก็กล่าวอำลากัน
เยวี่ยเจ๋อคิดในใจว่าเรื่องที่น่าหลานอวี้มานี้ เขาต้องรายงานให้พี่ใหญ่ทราบ ไม่รู้ว่าหอการค้าอันดับหนึ่งกําลังคิดการใดอยู่ ?
น่าหลานอวี้นั้น เขาแน่ใจอยู่หลายเรื่อง นั่นก็คือมู่ซีกับตระกูลมู่…
มู่ซีคงจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งมากกับตระกูลมู่ และเยวี่ยเจ๋อกับมู่ซี พวกเขาทั้งสองต้องมีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน เขาใจเย็นมากก่อนที่จะได้รู้เรื่องแรก แต่หลังจากนั้นไม่นาน ลองนึกภาพว่าเยวี่ยเจ๋อน่าจะชอบมู่เฉียนซีผู้นำตระกูลมู่ แม้จะแปลกใจ แต่เขาก็ต้องใจเย็น ๆ
เขากล่าวอย่างเศร้าโศกเสียใจ “มู่ซี ถ้าข้าไม่ลงมือก่อน เจ้าคงไม่ลืมข้าหรอกใช่ไหม ?”
หลั
