นผู้นำตระกูลมู่!” พวกเขาอุทานขึ้นอย่างตกอกตกใจ
“บุรุษผู้นี้เป็นคนของตระกูลมู่รึ ?” พวกเขาแต่ละคนจ้องใบหน้ามู่เฉียนซี อารมณ์กรุ่นโกรธเข้าครอบงำ
มู่เฉียนซียกยิ้มมุมปากอย่างขี้เล่นก่อนจะกล่าวว่า “อ๋อ! ที่แท้คนของตระกูลโอวหยางสงสัยว่าเขาเป็นคนของตระกูลมู่นี่เอง หากเป็นเช่นนั้นก็หมายความว่าตระกูลโอวหยางส่งคนไปทำร้ายคนอื่นด้วยใช่หรือไม่ ?! เช่นนั้นก็… ออกมาสู้กับข้าให้หมดเลยสิ!”
“เหอะ ๆ ๆ ดูเหมือนว่าท่านผู้นำจะกล่าวได้ถูกต้องแล้ว คาดไม่ถึงว่าบุรุษผู้นี้จะกล้าลงมือกับคุณชายรองอย่างเหี้ยมโหด เขาต้องเป็นคนของตระกูลมู่ไม่ผิดแน่”
ทันใดนั้นเสียงหัวเราะดั่งลั่น โอวหยางสือหลงปรากฏตัว พร้อมด้วยองครักษ์กลุ่มหนึ่ง ข้างกายโอวหยางสือหลงยังมีมือดีผู้หนึ่งนั่นก็คือ น้องชายของผู้นำตระกูลโอวหยางจู ‘โอวหยางฉี’
— ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! —
ทันใดนั้นองครักษ์เงาตระกูลมู่ปรากฏตัวคอยคุ้มกันมู่เฉียนซีอยู่ด้านหลัง ส่วนคนของตระกูลโอวหยางกรูกันเข้ามาจำนวนมาก แต่ละคนแข็งแกร่งอย่างยิ่ง
ทางฝั่งตระกูลมู่ พวกเขาดื่มโอสถแทนน้ำและกินยาลูกกลอนแทนข้าว อีกทั้งยังทุ่มเทฝึกสุดชีวิต หากวันนี้มิสามารถสู้รบกับคนตระกูลโอวหยางได้ พวกเขาจะต้องเอาหัวโขกกำแพงฆ่าตัวตายเป็นแน่
“เหอะ!” โอวหยางฉีทำเสียงฮึดฮัดในจมูก แววตาดูถูกเหยียดหยามไม่ปกปิด เขากล่าว “ผู้นำตระกูลมู่คิดว่าเรา ตระกูลโอวหยางจะยอมให้รังแกกันได้ง่าย ๆ เช่นนั้นรึ ?!”
มู่เฉียนซี
