วตาลึกซึ้ง “คนในตระกูลเยวี่ยของข้ารักษาวาจาสัตย์ คำมั่นสัญญาที่เคยให้ไว้ ข้าจะยึดมั่นต่อไป ไม่ว่าจะอันตรายแค่ไหนก็ตาม ข้าจะยืนหยัดในคำพูดของข้า”
“อ้อ อีกอย่าง ท่านพี่ของข้าเก่งจะตาย คนดวงกุดคือคนที่มาหาเรื่องท่านพี่ข้าต่างหากล่ะ” เยวี่ยเจ๋อยิ้มไร้เดียงสา
มู่เฉียนซียิ้ม กล่าวว่า “เยวี่ยเจ๋อ เจ้านี่นับวันยิ่งน่ารักจริง ๆ งั้นวันนี้เจ้าไม่ต้องกลับจวนแล้ว กลับจวนตระกูลมู่กับข้า! เราไปหาอะไรสนุก ๆ ทำกันเถอะ”
ได้ยินวาจานาง เยวี่ยเจ๋อหัวใจตกลงไปที่ตาตุ่ม เขาพึมพำในใจ ‘พี่ใหญ่พูดมาตรง ๆ เลยดีกว่าว่าจะให้ทำอะไร อย่าพูดให้ข้าเข้าใจผิดเช่นนี้สิ!’
ทว่ามู่เฉียนซีไม่ยอมบอกเขา นางคิดจะปล่อยให้เขางุนงงอยู่เช่นนั้นต่อไปสนุกกว่า
…
ดึกมากแล้วเยวี่ยเจ๋อยังไม่กลับจวน เยวี่ยซู่รีบแจ้นไปแจ้งข่าวกับท่านแม่ทัพเยวี่ยผู้เป็นบิดาในห้องตำราด้วยความตื่นตระหนกทันที
“ท่านพ่อ! ท่านพ่อแย่แล้ว! แย่แล้วขอรับท่านพ่อ! คืนนี้ท่านพี่ไม่กลับจวน เห็นทีคืนนี้ท่านพี่จะสูญเสียความบริสุทธิ์แล้วขอรับ”
— ปัง! —
ผู้นำตระกูลเยวี่ยปาตำราเกี่ยวกับกองทัพอย่างแรง
“ซู่เอ๋อร์ เจ้าพูดอะไรของเจ้า ?”
“คือว่าท่านพี่… เอ่อ…”
“สมองเจ้ามันเลอะเลือนไปแล้วหรือไร วัน ๆ เอาแต่คิดเรื่องไม่เข้าท่า เจ้าลืมไปแล้วรึว่าข้อกำหนดที่ผู้นำตระกูลมู่กล่าวไว้ในวันนั้นมีอะไรบ้าง ?”
เยวี่ยซู่ก้มหน้า “ประการแรก บุรุษผู้นั้นจะต้องไม่แตะต้องสตรีมาก่อน อ้าว! ข้อ
