ครั้งที่ทำให้มุมปากของทุกคนกระตุกอย่างแรง ปรุงยารึ ? มิใช่เรื่องที่ผู้ใดจะฝึกหัดกันได้ง่าย ๆ นึกไม่ถึงว่าท่านผู้นำตระกูลมู่จะมาสนใจวิชาชีพที่ผลาญเงินเช่นนี้
นางคงจะไม่ขอสมุนไพรวิญญาณในสวนหลวงกับฝ่าบาท เพียงเพื่อให้นางนำไปใช้ฝึกปรุงยาได้อย่างสุรุ่ยสุร่ายทั้งหมดใช่ไหม ?!
แท้ที่จริงแล้วสวนสมุนไพรหลวงของแค้วนจื่อเยี่ยก็มีคุณค่าทางเงินตราเทียบได้กับเงินที่ยืมมู่เฉียนซีไป เพื่อที่จะรีบจบบทสนทนาที่ทำให้เขาไม่สบายใจในงานเลี้ยงอาหารค่ำครั้งนี้ ซวนหยวนจือจึงคิดตอบตกลง
“เสด็จพ่อ!”
ในตอนนี้เอง ซวนหยวนหลี่ซางทนไม่ไหว เปิดปากกล่าวขึ้น “หากสมุนไพรวิญญาณในสวนหลวงถูกผู้หญิงมือเติบอย่างมู่เฉียนซีทำสิ้นเปลือง มันช่างน่าเสียดายเกินไปจริง ๆ”
ซวนหยวนจือ “ซางเอ๋อร์ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ในเมื่อซีเอ๋อร์มีความต้องการเช่นนี้ แน่นอนว่าข้าต้องทำให้นางพอใจ”
มู่เฉียนซียิ้มพึงพอใจ เก็บข้าวของสัมภาระอื่น ๆ ไปพลาง กล่าวไปพลาง “เช่นนั้นข้าขออนุญาตฝ่าบาทให้คนพาข้าไปที่สวนสมุนไพรทีเถิด”
นางแทบทนรอไม่ไหวที่จะได้ไปสวนสมุนไพรหลวง สมุนไพรวิญญาณในสวนหลวงนั้นอุดมสมบูรณ์และหลากหลายเป็นอย่างมาก ขอเพียงนางสามารถเข้าถึงสมุนไพรวิญญาณทั้งหลายในนั้นได้ ยาชนิดใหม่ ๆ ใด ๆ นางก็หลอมก็ปรุงออกมาได้ไม่น้อย ไหนจะโอสถพิเศษ นางก็ปรุงออกมาได้ไม่น้อยเช่นกัน
“มานี่! จงพาซีเอ๋อร์ไปที่สวนสมุนไพรหลวง” ซวนหยวนจือกล่าวสั่งข้ารับใช้
หลังจากที่มู่เฉี
