งเล็กน้อยเท่านั้น เช่นนั้นแล้วฮ่องเต้จึงได้วางใจปล่อยให้นางเข้าไป
เมื่อรอนางไปแล้วก็จะมีคนมาเก็บสมุนไพรวิญญาณทั้งหมด ครั้งต่อไปที่นางต้องการมาเก็บสมุนไพรแล้วหาไม่เจอ ก็ไม่ถือว่าเขาไม่รักษาสัญญา
‘หึ ๆ!’ มู่เฉียนซีหัวเราะในใจ นางรู้ว่าจิ้งจอกเฒ่าอย่างซวนหยวนจือจะมาไม้ไหน นางจะเก็บสมุนไพรในสวนหลวงไปทั้งหมดในคราวนี้คราวเดียว
“อาถิง เราสามารถเปิดที่ว่างของเจ้าสำหรับสวนสมุนไพรได้หรือไม่ ? ข้าอยากหาทางเอาสมุนไพรทั้งหมดนี่ยัดเข้าไปให้หมด”
“ฮะ ?!” อาถิงร้องเสียงแหลม “หญิงโง่! นี่เจ้าจะมาสร้างมลทินให้ทะเลสาบของข้าอีกแล้วรึ ?! ข้าทำเวรทำกรรมกับเจ้ามาแต่ชาติปางไหนกัน ?”
อาถิงพร่ำบ่นต่อไปแต่มู่เฉียนซีมีหรือจะสนใจ
พื้นที่ของอาถิง นอกจากมีศาลาเล็ก ๆ แล้ว ยังมีทะเลสาบไร้ซึ่งขอบเขตอยู่ด้วย
เหมือนว่าอาถิงจะห่วงหวงทะเลสาบนั้นเป็นพิเศษ เมื่อคราวก่อนตอนที่นางได้ล้างไขกระดูกสันหลังแล้วมีคราบสกปรกออกมาจนทำให้ทะเลสาบของอาถิงสกปรก อาถิงเข้าไปถีบนางออกอย่างไม่เกรงใจ
มู่เฉียนซีกล่าวเสียงเข้มขรึม “ข้าจะย้ายพวกสมุนไพรวิญญาณเหล่านี้ หากเจ้าไม่ยอมละก็ ข้าว่าไปหาจื่อเยี่ยแล้วยกเจ้าให้เขาไปก็แล้วกัน เขาเก่งเสียขนาดนั้นน่าจะมีวิธีลบล้างพันธสัญญาระหว่างเราได้”
จิตใจอาถิงรู้สึกมืดฟ้ามัวดินขึ้นมาในทันใด
“มู่เฉียนซี เจ้ามันร้ายนัก คิดจะส่งให้ข้าไปอยู่กับชายที่น่ากลัวเช่นนั้นอีกแล้วรึ？เจ้าหัดเปลี่ยนลูกเล่นในการขู่ข้าบ้
