างได้ไหมเล่า ?!”
“พูดมาก สรุปเจ้าจะทำไม่ทำ ?”
“ข้ายังมีทางเลือกที่สามด้วยรึ ?”
“ไม่มี”
“หึ!”
“เหอะ!”
เกิดความเงียบอยู่นาน ในที่สุดอาถิงก็ยอมพ่ายแพ้ เขาคงไม่อยากตกอยู่ในน้ำมือของชายที่น่ากลัวผู้นั้น
“ก็ได้ ๆ ๆ! ข้าจะรีบย้ายที่ออกมาให้เจ้าผืนนึง เมื่อพลังวิญญาณของเจ้าปกคลุมไปทั่วท้องสวนสมุนไพร ก็สามารถนำมันออกมาได้”
“ทำถูกแล้ว!” มู่เฉียนซียิ้มอย่างมีความสุข
พลังจิตของมู่เฉียนซีปกคลุมไปทั่วทุ่งสมุนไพร แม้แต่นักปรุงยาระดับกลางก็ยังไม่มีพลังวิญญาณมหาศาลขนาดที่จะแผ่ให้ปกคลุมไปทั่วทั้งสวนสมุนไพรได้ แต่มู่เฉียนซีกลับทําได้อย่างง่ายดาย
เพียงชั่วพริบตาเดียว สวนสมุนไพรที่เดิมทีมีหญ้าวัชพืชนับพันต้นมากระจุกอยู่ด้วยกัน กลับไม่มีวัชพืชเหลืออยู่แม้แต่นิดเดียว
และเมื่อมู่เฉียนซีใช้ความรู้สึกทางวิญญาณมองไปยังศาลาเลือนรางเก้าชั้น ก็เห็นเกาะเล็ก ๆ เกาะหนึ่งลอยอยู่บนทะเลสาบ บนเกาะแห่งนั้นมีสมุนไพรวิญญาณที่นางเก็บมาจากสวนหลวงอยู่บนนั้น
ด้านล่างนั่นเป็นน้ำแห่งวิญญาณ สมุนไพรวิญญาณที่ถูกน้ำแห่งวิญญาณไหลนองเข้าไปท่วมเจริญเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว เวลาหนึ่งวันในที่แห่งนั้นเทียบได้กับเวลาหนึ่งปีในโลกภายนอก ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่เป็นสถานที่ล้ำค่าแห่งสมุนไพรวิญญาณ
ดวงตาของมู่เฉียนซีส่องประกายเมื่อมองดูมัน
สำหรับอาถิงที่เป็นผู้ทำพันธสัญญา กลับมีความรู้สึกธรรมดา ๆ เขาพูดขึ้นเหมือนผู้ที่หวงของ “หญิงโง่ การถางเปิดทา
