สู้ครั้งนี้ถือว่าสิ้นสุดลงแล้ว
ทว่าในขณะที่ทุกคนกําลังถอนหายใจด้วยความโล่งอก กริชรูปมังกรสีดําหลุดออกจากแขนเสื้อของโอวหยางเหว่ยมาอยู่บนฝ่ามือของนาง ดวงตานางส่องแสงประกายเย็นเยือก ความคิดครุ่นแค้นลุกท่วมจิตใจราวเปลวไฟร้อน
‘มู่เฉียนซี ตายซะเถอะ!’
โอวหยางเหว่ย สตรีชุดแดงตกที่นั่งลำบากอย่างไม่คาดคิด นางหมายจะเอาชีวิตผู้นำตระกูลมู่ที่ตนเกลียดแสนเกลียดแบบไม่ทันให้อีกฝ่ายตั้งตัว ทว่า…
“ผนึกมังกรวารี!” มู่เฉียนซีโพล่งออกมา นางเตรียมพร้อมไว้แล้ว หญิงร้ายที่แฝงไปด้วยเจตนาฆ่าอย่างโอวหยางเหว่ยจะยอมรับความพ่ายแพ้ง่าย ๆ เป็นไปไม่ได้!
โอวหยางเหว่ยยังไม่ทันได้เข้าใกล้มู่เฉียนซี ทันใดนั้นมังกรยักษ์สีน้ำเงินพุ่งเข้ามาหานาง!
“อ๊า!”
ร่างสีแดงลอยขึ้นไปในอากาศ ยังไม่จบเพียงเท่านี้ เมื่อร่างสีแดงกําลังจะร่วงลง เสียงเย็นชาของมู่เฉียนซี สตรีผู้นำตระกูลก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“ผนึกมังกรวารี!”
“พรวด!” โอวหยางเหว่ยที่ลอยอยู่กลางอากาศกระอักเลือดกบปาก สภาพน่าสมเพชเวทนา แทบดูไม่ได้
ผู้ชมนิ่งอึ้งตะลึงลาน มุมปากกระตุกเผยอตาม ๆ กัน นี่มันน่าสังเวชเกินไป!
“ผนึกมังกรวารี!” มู่เฉียนซีตะเบ็งเสียงซ้ำอีก
— ตูม! —
โอวหยางเหว่ยยังคงถูกโยนขึ้นไปในอากาศครั้งแล้วครั้งเล่า ลอยขึ้น ๆ ลง ๆ กลางอากาศ ผมเผ้ายุ่งเหยิงราวกับหญิงสาวไม่มีเงินซื้อหวี
ทุกคนล้วนงุนงง “ยังไม่หมดอีกรึ ?! มู่เฉียนซีเป็นผู้ใช้พลังธาตุวารี เมื่อพลังวิญญาณของนางถู
