หนักมาสิบกว่าวัน ดื่มน้ำยาเหย้าจี้แทนน้ำทุกวัน กินเม็ดยาแทบจะแทนข้าว แน่นอน ความสามารถย่อมพุ่งทะลุอย่างบ้าคลั่ง ครานี้ถือว่าได้มีโอกาสแสดงฝีมือแล้ว
— ปัง! —
— ตุบ! —
— พลั่ก!–
องครักษ์รักษาการณ์ในวังปะทะกับองครักษ์เงาตระกูลมู่ แต่ตั้งรับกระบวนท่าไม่ไหว
“อ๊ากกกก!”
แต่ละคนร้องโหยหวน สภาพเหมือนกระสอบทรายรอแต่โดนอัดด้วยสารพัดกระบวนท่าก็ไม่ปาน สุดท้ายโดนองครักษ์เงาโยนทิ้งออกไป
แข็งแกร่งมาก! เมื่อก่อนเคยได้ยินว่าท่านผู้นำตระกูลมู่คนก่อน มอบองครักษ์เงาอันแข็งแกร่งของตระกูลมู่ให้กับมู่อวู่ซวง แต่พวกเขาไม่คาดคิดว่าพวกองครักษ์เงาจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้
จอมภูตขั้นสูง จอมยุทธ์ขั้นสูง องครักษ์อันแข็งแกร่งเช่นนี้ ผู้ใดเล่าจะขัดขวางท่านผู้นำตระกูลมู่ได้
“พรวด!” องครักษ์เงาแค่ตีเบา ๆ ก็ทำให้คนกลุ่มนี้กระอักเลือดกบปากคำโต
หัวหน้าองครักษ์รักษาการณ์ในวังสุดโมโห “ท่านผู้นำตระกูลมู่กล้าใช้กำลังรุนแรงหน้าประตูพระราชวัง ท่านมีความผิดอันใหญ่หลวง”
มู่เฉียนซีมองเขาด้วยรอยยิ้ม กล่าวขึ้น “เหวย ๆ ๆ มาตอนนี้เจ้ากลับจำข้าในฐานะท่านผู้นำได้แล้วรึ ? ตอนนี้สายไปแล้ว ตีต่อไปเลยองครักษ์เงา”
มีคนชนชั้นสูงหลายคนทยอยมา ถนนด้านหน้าติดขัด พวกเขาจึงเข้ามามุงดูเหตุการณ์
รถม้าของมู่เฉียนซีหรูหราอลังการโดดเด่นเห็นชัดเต็มสองตา เพียงมองก็จำได้ว่าเป็นรถม้าของตระกูลมู่
“นั่นไม่ใช่รถม้าท่านผู้นำตระกูลมู่หรอกหรือ ? องครักษ์ของนาง