น้อยขยี้ทำเป็นเนื้อบดไปแล้ว
ฉับพลันทันใด ลำแสงสีดำและขาวเข้ามาล้อมตัวมู่เฉียนซีไว้ บรรยากาศโดยรอบยังมีพลังของพันธสัญญาหลงเหลืออยู่
กลิ่นอายแห่งความชั่วร้ายแผ่กระจายออกมาจากจิ่วเยี่ย สีหน้าดำคล้ำของเขาแทบจะกลั่นออกมาเป็นน้ำหมึกได้ …นี่ยังมีสิ่งที่ไม่กลัวตาย บังอาจมาฝืนทำพันธสัญญากับหญิงสาวที่เขาปกป้อง เช่นนี้มันต้องโดน!
เสียงกรีดร้องแหลมดังออกมา “เกิดอะไรขึ้น ? เหตุใดเป็นความสัมพันธ์รูปแบบเจ้านายกับข้ารับใช้ไปได้”
“อ๊า! อ๊า! อ๊า! ม่าย! ข้าคือท่านเหมียวอู๋ตี้ผู้เป็นหนึ่งในใต้หล้า เหตุใดจะต้องมาเป็นข้ารับใช้ของคนอื่นด้วย ต้องมีอะไรผิดพลาดไปแน่”
หูเล็ก ๆ สั่นไหว แต่วาจาที่เจ้าตัวขาวนี่เอ่ยออกมา เมื่อเทียบกับความน่ารักภายนอกช่างแตกต่างกันเสียเหลือเกิน
อาถิงหัวเราะเย็นเยือก “เหอะ ๆ เจ้ามันเป็นตัวอะไร อยากให้เจ้านายของศาลานิรันดร์อย่างข้าเป็นผู้รับใช้เจ้าเรอะ ? คิดง่ายไปหรือเปล่า ให้เจ้าตัวขาวเยี่ยงเจ้าทำสัตว์พันธสัญญากับนาง ข้านึกรังเกียจเจ้าที่ไม่รู้ประวัติความเป็นมาว่ามาจากไหน ทั้งยังมีพลังอันอ่อนแอที่น่าสงสาร”
ได้ยินวาจาดูแคลน เหมียวอู๋ตี้ขนตั้งชัน
“เจ้าหมายถึงอะไรแน่! ข้าคือผู้ยิ่งใหญ่ในใต้หล้า ข้าคือท่านเหมียวอู๋ตี้ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว ทำสัตว์พันธสัญญากับนาง ข้าน่าสงสารสุด ๆ แล้ว”
มู่เฉียนซีมุมปากกระตุก กล่าวบ้าง
“หนึ่งในใต้หล้า ข้าผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด ทำไมไม่เป็นตงฟางปูไป้ไปเลยล่ะ ข
