็ไม่ปาน สัตว์วิญญาณย่อมไม่ปล่อยพวกเขาไว้แน่นอน
มู่เฉียนซีช่วงนี้ได้อ่านตำรายาของตระกูลมู่มา นางถึงพอรู้ข้อมูลบ้าง แต่ชาอี้ไม่รู้เรื่องพวกนี้ เขาไม่เข้าใจว่าทำไมสัตว์วิญญาณตัวนี้จึงลงมือจู่โจมเขาเพื่อที่จะช่วยสตรีน่าตายผู้นั้น
— ปัง! —
ร่างกายของชาอี้ลอยออกไป การโจมตีเมื่อครู่ทำให้เขาบาดเจ็บรุนแรง โชคยังดีที่ไม่ถึงแก่ชีวิต
‘หนี!’ ความคิดตระหนกตกตื่นผุดขึ้นในหัวใจชาอี้ เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของสัตว์วิญญาณระดับสาม
“เจ้ามนุษย์ที่น่าเกลียด คิดจะหนีรึ ? ฝันไปเถอะ!”
แพะวิญญาณเขาเดียววิ่งตามไป ชาอี้ใบหน้าเปลี่ยนสีทันที จากแดงเพราะกรุ่นโกรธกลับกลายเป็นซีดขาวราวกระดาษ
ขนาดเขายังไม่ได้รับบาดเจ็บหนัก ก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของสัตว์วิญญาณระดับสามอยู่ดี ตอนนี้บาดเจ็บอย่างหนัก ยิ่งทำให้เขาไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้กับมันได้
มู่เฉียนซีอาศัยจังหวะในตอนนี้หลบหนีออกไป
ชาอี้คิดว่านางหนีไปไม่ไกล เขาตะโกนขึ้น “มู่เฉียนซี ให้ตายเถอะ! เจ้าใช้วิชามารอะไรของเจ้า เหตุใดจึงทำให้สัตว์วิญญาณระดับสามมาช่วยเจ้าได้”
ชาอี้นั้นแม้ตายก็คาดไม่ถึงว่า มู่เฉียนซีไม่ได้ใช้วิชามาร แต่เป็นเพราะมือของเขาถือผลไม้วิญญาณซินเทียนอยู่
ถ้าเขาโยนผลไม้นี้ทิ้งไปอาจจะมีโอกาสรอด แต่ตอนนี้เขาไม่ทันฉุกคิด
— ตูม! —
แพะวิญญาณเขาเดียวยังคงตามราวีไม่จบสิ้น ท้ายที่สุดชาอี้ก็ระเบิดพลังทั้งหมดที่มีโจมตีแพะในกระบวนท่าที่มีพลังสูงสุด
“น่าเบื่อนักเจ้าแพะบั
