ีแดงคล้ำ มีเสน่ห์ยั่วยวนยิ่ง เพียงแค่แผ่นหลังก็ทำให้อยากทำสิ่งผิดจารีต
เขา…. เขามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ?!
มู่เฉียนซีรีบเข้าไป “ช้าก่อน ท่านรองอาจารย์ใหญ่ ที่นี่ไม่ใช่ที่ส่วนตัวของข้าหรือ ท่านพาคนนอกเข้ามา หมายความว่าอย่างไร ?”
ซวนหยวนจิ่วเยี่ยที่ตอนนี้ใส่หน้ากาก ดวงตาเยือกเย็นคู่นั้นจ้องมองมู่เฉียนซี เหมือนมองคนไม่รู้จัก
รองอาจารย์ใหญ่ยิ้ม เอ่ยขึ้น “ที่แท้นักเรียนมู่เฉียนซีกลับมาเข้าเรียนนี่เอง อันที่จริงแล้วที่พักหลังนี้ แต่เดิมอาจารย์ใหญ่มอบเป็นพิเศษให้ท่านอ๋องเยี่ย แต่ท่านอ๋องเยี่ยไม่มาเข้าเรียนเสียที อีกทั้งนักเรียนมู่เฉียนซีก็ทุ่มเทให้กับสำนักศึกษาไว้มาก ดังนั้นจึงให้ที่พักนี้แก่เจ้าด้วย”
มู่เฉียนซีมุมปากกระตุก อะไรที่เรียกว่าทุ่มเทให้กับสำนักศึกษานี้ไปเยอะ ? เพียงแค่ทุ่มเงินก้อนใหญ่สร้างอาคารโรงเรียนรึ ?
มู่เฉียนซีเลิกคิ้ว “คือเขามาแล้ว ท่านจึงมาไล่ข้ารึ ?”
“อาคารที่พักใหญ่โตขนาดนี้ อยู่กันสองคนเหลือเฟือ นักเรียนมู่เฉียนซีสามารถพักที่นี่ต่อได้” รองอาจารย์ใหญ่ยิ้ม เขาไม่อยากทำให้เทพเจ้าเงินตราท่านนี้โกรธ พาลถอนเงินลงทุนที่ให้มา
“ไม่ได้ ข้าไม่ชอบอยู่กับคนอื่น” มู่เฉียนซีหันไปจ้องซวนหยวนจิ่วเยี่ยเขม็ง
เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า ? หากอยู่อาคารเดียวกันกับเจ้าก้อนน้ำแข็งนี่ ตกดึกมีหวังต้องฝันร้ายแน่
รองอาจารย์ใหญ่กล่าวขึ้น “นักเรียนมู่เฉียนซี เรื่องนี้ข้าจนปัญญาจริง ๆ หากเจ้าอยากอย
