ี่แล้วข้าจะเรียกเจ้า”
“ได้ ขอบคุณเจ้ามาก”
นายน้อยแห่งบ้านประมูลเหลือบมองมู่เฉียนซีนอนหลับอย่างวางใจ มู่ซีเชื่อใจในตัวเขาขนาดนี้เลยหรือ ?
น่าหลานอวี้อึ้งไป อยู่ในสภาพแวดล้อมหลอกลวงมาตั้งแต่เด็ก ถึงแม้เป็นท่านพ่อของเขายังไม่เคยเชื่อใจเขาเพียงนี้ แต่ชายหนุ่มที่เคยพบหน้ากันเพียงแค่สองครั้งกลับเชื่อมั่นในตัวเขา มาหลับต่อหน้าเขา… และในรถม้าของเขา
รอยยิ้มอบอุ่นปรากฏที่มุมปาก ถูกคนเชื่อถือเป็นความรู้สึกที่ไม่เลว
มู่เฉียนซีนอนอย่างไร้กังวล นางเหนื่อยมาก นางวางใจเพราะยังมีอาถิง หากเกิดเหตุการณ์อันตรายใด ๆ อาถิงจะคอยเตือนนาง ชีวิตทั้งสองเชื่อมโยงอยู่ด้วยกัน อาถิงไม่เคยที่จะไม่สนใจความเป็นตวามตายของนาง
มู่เฉียนซีตื่นขึ้น เพราะนางรู้สึกร้อน ลืมตาตื่นขึ้นมาเห็นดวงตาอันอบอุ่นคู่หนึ่ง
น่าหลานอวี้กล่าว “คุณชายมู่ เจ้าตื่นแล้ว”
“อืม ข้าตื่นแล้ว เรียกว่าว่ามูซีให้ตลอดสิ ไม่ต้องพิธีรีตองอันใดหรอก แต่ทำไมถึงร้อนอย่างนี้เล่า ที่นี่ที่ไหนกัน ?”
“ที่นี่คือเขาเหยียนหลง พวกเรามาหาช่างทำอาวุธท่านนั้นที่ข้าเคยกล่าวถึง เขาอาศัยอยู่ที่นี่แหละ” น่าหลานอวี้อธิบาย
“ภูเขาเหยียนหลง” มู่เฉียนซีพึมพำ
นางเคยดูบันทึกประวัติของภูเขาเหยียนหลง เล่ากันว่าบนภูเขามีชายคนหนึ่งที่มีนิสัยอันแปลกประหลาด ใครก็ไม่สามารถเข้าใกล้ได้ หากไม่ได้น่าหลานอวี้พานางมา ก็คงไม่รู้ว่าบุคคลที่ยิ่งใหญ่ผู้นั้นเป็นช่างหลอมอาวุธ
น่าหลานอวี้พ
