ึ่งของแคว้นจื่อเยี่ย
แต่หลังจากสร้างตระกูลที่มีทรัพย์สินมากมาย เขากับท่านแม่ก็อันตรธานหายไป โดยทิ้งตำแหน่งผู้นำตระกูลไว้ให้นาง
ทันทีที่ท่านพ่อของนางจากไป ท่านอาสองมู่เฟิงหลิงก็จากไป
จากคำบอกเล่าขององครักษ์เงาได้บอกว่าท่านได้ออกไปตามหาบิดาของนาง
หลังจากนั้นพี่ชายคนโตของนางที่อายุได้สิบหกปีก็จากตระกูล ตอนนั้นนางอายุได้เพียงสิบปี
ในท้ายที่สุดนางและท่านอาเล็กก็เป็นเสาหลักของตระกูลมู่ทั้งหมด
นี่มันจะเกินไปแล้ว!
ถ้าพวกเขายังอยู่ในตระกูลมู่ นางก็คงไม่จำเป็นต้องมาคอยจัดการเรื่องน่าปวดหัวพวกนี้ เป็นคุณหนูรุ่นที่สองได้อย่างสบายใจ
ว่าง ๆ ฝึกฝนวิชา คิดค้นทำยา เวลาผ่านไปอย่างมีความสุขเหมือนเจ้าหญิง
แต่ทุกวันนี้ไม่เพียงแต่ต้องมาคอยจัดการกับเหล่าคนชราเหล่านั้น แต่ยังต้องคอยดูแลตระกูล สายตาของมู่เฉียนซีเผยประกายความเย็นชา
เนื่องจากนางไม่มีความสุข ถ้าพวกเขามาหาเรื่องก็อย่าได้มาโทษว่านางหยาบคาย
ถึงแม้ผู้ก่อตั้งตระกูลมู่จะจากไปแล้วสิบเก้าปี แต่หากพวกเขาต้องการยกระดับต้องดูว่าผู้นำตระกูลอย่างนางจะยินยอมหรือไม่
“เด็กเมื่อวานซืน กล้าปล่อยให้พวกเรารอนานขนาดนี้” ผู้เฒ่าสามเอ่ยด้วยความเกรี้ยวโกรธ
“นางคิดว่านางเป็นใครถึงกล้าปล่อยให้พวกเรารอทั้งเช้า แม้ว่านางเป็นบุตรสาวของมู่เฟิงอวิ๋น แต่ถ้าไม่มีพวกเราคอยช่วยมู่เฟิงอวิ๋น ตระกูลมู่จะมีชื่อเสียงจนถึงทุกวันนี้ได้อย่างไร ?”
“…”
เพราะมู่เฉียนซียังไม่มา พวกเขาที่ร
