งเป็นเพียงบ่าวรับใช้ ข้ามองคนผิดไปจริง ๆ”
“ไม่ว่าเจ้าจะเป็นหรือตาย วันนี้ข้าขอบอกเจ้า ข้าไม่มีวันแต่งกับเจ้าเป็นอันขาด ข้าจะแต่งกับอวิ๋นเอ๋อร์ ต่อให้ชาติกำเนิดของนางไม่สูงส่งเหมือนเจ้า แต่นางก็มีความรู้ มากพรสวรรค์ และอ่อนโยนรู้จักดูแลเอาใจใส่ผู้อื่น ทั้งหหมดนี้ล้วนเป็นสิ่งที่เจ้าไม่มีทางเทียบได้”
ผู้คนในโถงต่างส่งเสียงฮือฮา เดิมทีการที่ได้รู้ว่าท่านผู้นำตระกูลยังมีชีวิตอยู่นับเป็นเรื่องดี แต่การได้เห็นฉากถอนหมั้นในตอนนี้กลับเลวร้าย ไม่คาดคิดว่าหลี่อ๋องจะถอนหมั้นในเวลาเช่นนี้ได้
ท่านผู้นำตระกูลหลงใหลหลี่อ๋องถึงเพียงนั้นจะยอมรับเรื่องถอนหมั้นได้อย่างไร นางจะไม่โมโหจนเสียสติไปเลยหรือ ?
ทว่ามู่เฉียนซีกลับยิ้มเยาะ แล้วเอ่ยเสียงขบขัน “หลี่อ๋องอยากถอนหมั้นเพื่อแต่งกับหญิงอื่น คิดว่าท่านสามารถทำได้หรือ ต่อหน้าข้าท่านไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจอะไรทั้งนั้น”
ซวนหยวนหลี่เทียนเงียบสนิทไร้วาจา การแต่งงานครั้งนี้ เสด็จพ่อทรงเป็นผู้พระราชทานให้แม้ว่าเขาจะมียศถาเป็นถึงองค์ชาย แต่ในสายพระเนตรของฮ่องเต้ องค์ชายผู้หนึ่งย่อมไม่อาจเทียบกับผู้นำตระกูลมู่ที่เป็นผู้กุมชีพจรเศรษฐกิจของแคว้นจื่อเยี่ยได้
ในตอนนั้นเอง มู่หรูอวิ๋นก็ปั้นหน้าแน่วแน่เดินเข้าหามู่เฉียนซีอย่างอาจหาญ “ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะมองข้าเช่นนั้นมาตลอด เป็นข้าเองที่ไม่เจียมตัวถึงได้นับคนอย่างเจ้าเป็นพี่น้อง ข้ารักท่านพี่หลี่เทียนจริง ๆ โปรดหลีกทางให้พว
