กของวัวปีศาจได้ และโจวเวินก็ต้องจบชีวิตลงอย่างอนาถในเกมอีกครา
“อาเวิน นายได้ยินข่าวลือเรื่องนั้นหรือยัง? มีคนค้นพบอาณาเขตมิติ ‘สวนลูกท้อสวรรค์’ (Pantao Garden) แล้วนะ ว่ากันว่าหากได้กินลูกท้อสวรรค์เพียงหนึ่งลูก จะสามารถเพิ่มอายุขัยได้ถึงสามปี! และยังมีคนค้นพบอาณาเขตมิติ ‘ต้นโสมคน’ (Ginseng Fruit Tree) อีกด้วย กินเข้าไปเพียงคำเดียวจะสามารถมีชีวิตเป็นอมตะ…” หลี่เสวียนกำลังป่าวประกาศถึงข่าวลือต่าง ๆ ในโลกภายนอกช่วงนี้ ข่าวสารทุกรูปแบบต่างปลิวว่อนไปทั่วท้องฟ้า และมีข่าวการปรากฏขึ้นของอาณาเขตมิติใหม่ ๆ อยู่ทุกหนทุกแห่ง
ข่าวสารจำนวนมากเริ่มทวีความลึกลับซับซ้อนขึ้นเรื่อย ๆ จนไม่รู้ว่าประโยคไหนจริงประโยคไหนเท็จ
“ฉันถามหน่อย นายกำลังฟังอยู่หรือเปล่าเนี่ย?” หลี่เสวียนเอ่ยขึ้นอย่างหดหู่ใจ เมื่อเห็นว่าโจวเวินเอาแต่ก้มหน้าก้มตาเล่นเกมไม่ยอมหยุด
“ฟังอยู่ นั่นมันก็แค่ข่าวลือ พวกเรายังไม่รู้เลยว่ามันจริงหรือไม่จริง ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาไปตรวจสอบทีละเรื่องหรอก” โจวเวินเอ่ยตอบโดยไม่เงยหน้า
“เรื่องอื่นฉันไม่กล้าการันตีนะ แต่อาณาเขตมิติของต้นโสมคนน่ะเป็นเรื่องจริงแท้แน่นอน! เพื่อนของฉันคนหนึ่งเคยเข้าไปมาแล้ว ทว่าเขาไม่มีปัญญาได้กินผลโสมคน แต่สหายร่วมทางของเขาคนหนึ่งได้กินมันเข้าไป ได้ยินว่าผมที่เคยหงอกขาวกลับกลายเป็นสีดำขลับ และดูเด็กลงไปถึงยี่สิบปีในพริบตาเลยนะ…” หลี่เสวียนเล่าพ่นน้ำลายแตกฟอง
“นายอยา
