สาวทำให้โจวเหวินประหลาดใจอีกครั้ง
“คุณหมายความว่ายังไง? คุณเพิ่งบอกว่าฉันเป็นลูกของหนูวาไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมตอนนี้ฉันถึงไม่เป็นส่วนหนึ่งของโลกนี้ล่ะ?” โจวเหวินไม่เข้าใจสิ่งที่ผู้หญิงคนนั้นพูด มันขัดแย้งกันไปหมด
“นี่ไม่ใช่เรื่องที่ขัดแย้งกัน คุณเป็นลูกของหนูวา แต่คุณไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของโลกนี้” หญิงคนนั้นพูดช้าๆ
“งั้นหนูวาไม่ได้มาจากโลกนี้สินะ?” โจวเหวินถาม
“ไม่ นูวาต่างหากที่เป็น คุณไม่ใช่” หญิงคนนั้นส่ายหัว
คำพูดเหล่านั้นทำให้โจวเหวินสับสนอย่างมาก และเขาไม่เข้าใจความคิดของหญิงสาวเลยแม้แต่น้อย
“คุณคิดว่านูวาคืออะไรเหรอ?” หญิงคนนั้นถามขึ้นมาอย่างกระทันหัน
ประโยคนี้ทำให้หัวใจของโจวเหวินหวั่นไหวขึ้นมาทันที: “คุณหมายความว่านูวาไม่ได้อยู่โดดเดี่ยวเลยใช่ไหม เธอคือผืนดินเอง?”
“มันไม่โง่เกินไปหรอก นูวาคือผืนดินที่หล่อเลี้ยงสรรพสิ่งทั้งปวง” หญิงคนนั้นยิ้ม
“ด้วยวิธีนี้ มนุษย์ทุกคน หรือแม้แต่สิ่งมีชีวิตทั้งหมดบนโลก ล้วนเป็นลูกของหนูวา” โจวเหวินทำหน้าบึ้ง
“ไม่เหมือนกัน” หญิงคนนั้นส่ายหัว
“แล้วมันต่างกันตรงไหนล่ะ?” โจวเหวินถาม
“เพราะคุณคือแก่นแท้ของชีวิตที่ได้รับการหล่อเลี้ยงจากโลก ในคำพูดของคุณเอง คุณคือสัตว์เลี้ยงคู่ใจของโลก” หญิงคนนั้นกล่าวทีละคำ
คำพูดของหญิงสาวทำให้โจวเหวินตกตะลึงจนพูดไม่ออกอยู่พักหนึ่ง
