ันใดนั้น ดวงตาของโจวเหวินก็เปล่งประกาย เขาจึงรีบออกจากทางออกของวัด ลอยอยู่กลางอากาศเพื่อสำรวจทั่วทั้งเกาะ
“หรือว่า…ทางผ่านที่แท้จริงของเกมลอกเลียนแบบนี้…คือภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้…” โจวเหวินมองดูครู่หนึ่งแล้วพึมพำกับตัวเอง
ในเกม ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้โผล่พ้นทะเลสาบเหมือนในความเป็นจริง มันยังคงอยู่ใต้น้ำ ภายในวิหารไม่มีอะไรเลย สิ่งเดียวที่อาจถือได้ว่าเป็นสมบัติก็คือภูเขาศักดิ์สิทธิ์นั่นเอง
แต่ไม่ว่าจะในเกมหรือในความเป็นจริง ภูเขานั้นเป็นสิ่งที่มีอยู่ขนาดมหึมาที่หาที่เปรียบมิได้ ผมเกรงว่ามันจะมีมากกว่าหลายหมื่นลูก
^0^จำไว้ในอีกหนึ่งวินาที【】
ด้วยความสูงหลายเมตร ประกอบกับวัสดุที่แข็งแกร่งและหนักมากของภูเขาศักดิ์สิทธิ์เอง ภัยพิบัติทางธรรมชาติทั่วไปจึงแทบไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับภูเขาลูกนี้ได้
ถ้าหากเจ้าคิดจะโค่นล้มภูเขาศักดิ์สิทธิ์เช่นนั้น ข้าเกรงว่ามันจะยากยิ่งกว่าการทำลายดาวเคราะห์เสียอีก แม้แต่ผู้ทรงพลังระดับเอสชาทก็อาจทำไม่ได้ ดังนั้นโจวเหวินจึงไม่ต้องพูดถึงเลย
ถ้าหากสามารถนำภูเขาศักดิ์สิทธิ์นี้ไปได้ เทียนไหว่เซียนคงทำไปนานแล้ว ดังนั้นเขาจะปล่อยให้ภูเขาศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้อยู่ที่นี่ได้อย่างไร
โจวเหวินไม่ยอมแพ้ เขาเข้าไปในวัดที่อยู่ภายในภูเขา สังเกตหินสีดำทุกตารางนิ้วในวัดอย่างละเอียด หวังว่าจะพบเบาะแสบางอย่าง
หลังจากค้นหาอย่างขะมักเขม้นราวกับปูพรม ในที่สุดโจวเหวินก็พบคำตอบ
“ง
