ั้นก็ไม่แปลกที่การประลองรูบิคยังไม่จบ ฉันคงพลาดอะไรไปอย่างหนึ่ง” โจวเหวินมองไปที่ภาพสลักนูนต่ำด้านหลังแท่นหินสีดำตรงหน้า และพลันเข้าใจ
ภาพสลักนูนต่ำนั้นลึกลับและแปลกประหลาด และรูปปั้นก็เป็นสัตว์ประหลาดบางชนิด ตรงกลางมีสัตว์ประหลาดตัวหนึ่งหันหน้าตรง มันมีสามตาเหมือนเผ่าโปรทอส แต่รูม่านตาตรงกลางของสามตานั้นกลวงโบ๋ โจวเหวินมองดูแล้ว รูปทรง ตำแหน่ง และระยะห่างของรูทั้งสามนั้นตรงกับตรีศูลทองคำ
รูทั้งสามนี้ควรตรงกับตรีศูลทองคำ หากทายถูก จะต้องเสียบตรีศูลทองคำเข้าไปเพื่อเปิดกลไกบางอย่างหรือยุติการแก้รูบิค
แต่หลังจากที่โจวเหวินได้ตรีศูลทองคำแล้ว เขาก็ไม่ได้ทำตามขั้นตอนนี้ ดังนั้นการต่อสู้ด้วยลูกรูบิคจึงไม่มีวันจบสิ้น
“แต่ในเกมไม่มีเทพตาทองสามดวง และไม่มีตรีศูลทองคำ แล้วจะผ่านด่านได้ยังไง?” โจวเหวินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ยังไม่เข้าใจ
ไม่สามารถนำตรีศูลทองคำเข้ามาในเกมได้ และโจวเหวินก็ไม่มีวิธีที่จะทดลอง ในความเป็นจริง เขาสามารถลองใช้ได้ แต่เขาไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เมื่อไม่พบเบาะแสอื่นใด โจวเหวินจึงทำได้เพียงยอมแพ้และเรียกหลี่ซวนมา
“หลี่ซวน ถ้าครั้งนี้ฉันกลับมาไม่ได้ ก็ไม่ต้องกังวลอะไรแล้ว พ่อฉันดูแลตัวเองได้ และย่าเอ๋อร์ก็มีคนดูแลแล้ว เรื่องของเธอเนี่ย ฉันเป็นห่วงนิดหน่อย เธอต้องรับปากฉันอย่างหนึ่ง” โจวเหวินเจิ้งกล่าว
ที่รัก บทนี้จบแล้ว ขอให้คุณอ่านอย่างมีความสุขนะ! ^0^