ยังอยู่ในช่วงปกติ และไม่สามารถวิวัฒนาการเป็นสิ่งมีชีวิตมิติได้
รูปแบบต่างๆ เช่นนี้มีอยู่ทุกที่ในโลก และไม่มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับมันเลย
“ลูกบาศก์รูบิกปรากฏขึ้นที่นี่ ต้องมีเหตุผลบางอย่าง แต่โชคร้ายที่สัตว์ร้ายเดินดินถูกฆ่าโดยดาบอมตะซื่อฉวน ไม่เช่นนั้น ให้สัตว์ร้ายเดินดินมองลึกลงไปใต้ดิน บางทีอาจมีอะไรบางอย่างให้ค้นพบ” ปิมอนจอมเผด็จการถูกเรียกออกมา และมันยังเป็นนักขุดที่เก่งอีกด้วย
หลังจากจอมเผด็จการปี่ม่อนออกมา เขาก็รับคำสั่งของโจวเหวินและก้มหัวลงเจาะดิน มุมแปลกๆ เหนือหัวของเขาหมุนเหมือนดอกสว่าน เจาะรูขนาดใหญ่บนดินที่เต็มไปด้วยหญ้าป่า
ไทแรนท์ขุดดินลงไปใต้ดินหลายร้อยเมตร แต่ไม่พบสนามมิติใต้ดิน เมื่อโจวเหวินเจิ้งผิดหวัง เขาเห็นหมีน้อยจึงวิ่งไปเจอหญ้ารกๆ ใกล้ลูกบาศก์รูบิก จะไปขุดอะไรตรงนั้นล่ะ
โจวเหวินเดินเข้ามาด้วยความอยากรู้และเห็นอุ้งเท้าหน้าของหมีกำลังขุดดินอย่างรวดเร็ว จึงดึงหลุมขนาดใหญ่ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
“นั่นอะไรน่ะ” โจวเหวินสังเกตเห็นว่าลูกหมีตัวน้อยหยิบอะไรบางอย่างออกมา
ฉันยังมองไม่เห็นว่ามันคืออะไร มันดูเหมือนวัตถุสีเหลืองๆ มีเส้นบางๆ อยู่ ไม่ใช่ทองหรือหยก ไม่ใช่หิน
การเคลื่อนไหวของหมีกลายเป็นอ่อนโยนมากขึ้น โดยใช้อุ้งเท้าปัดสิ่งสกปรกที่อยู่ด้านบนออก และสิ่งนั้นก็ค่อยๆ ปรากฏตัวออกมา
“ฮะ…นี่คือ…รัง…” ในที่สุดโจวเหวินก็เห็นว่ามันคืออะไร
มันเป็นรังผึ้งรูปดอกบัว มีเส้นผ่านศูนย์กลางม
