กจากนี้ แม้ว่าฉันจะมีโทรศัพท์ แต่ก็ไม่มีสัญญาณที่นี่ มันไ ไร้ประโยชน์แม้ว่าฉันจะมีมัน”
โจวเหวินไม่ต้องการใช้โทรศัพท์เพื่อโทร แต่ต้องการตรวจสอบวันเวลา
เขามีความรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ราวกับว่าเขาไม่ได้ถูกขังเป็นเวลาร้อยปี
“ในเมื่อพวกมันไปหมดแล้วก็หยุดแสดงได้แล้ว พี่เขยของฉันส่งคุณมาที่นี่ใช่ไหม พี่สะ ะใภ้อยู่ไหน? เขาไม่ได้มาใช่ไหม” เมื่อเห็นโจวเหวินยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น จีโม่ฉิ งก็เอื้อมมือไปหยิบหน้ากากของเขา “เปิ่นเฉินอิงอยู่ใกล้ๆนี้แน่นอน หลังจากที่พวกเขา าได้เจอกับเปิ่นเฉินอิง เขาจะสามารถเดาได้อย่างแน่นอนว่าคุณถูกส่งมาจากพี่เขยของฉัน น ใส่หน้ากากไปก็ไม่มีประโยชน์ รีบถอดเลย มันทำให้ฉันรู้สึกไม่สบายใจ”
โจวเหวินหลบเล็กน้อย แต่เขายังคงถอดหน้ากากออก จีโม่ฉิงอดไม่ได้ที่จะผงะเมื่อเห็ นใบหน้าของโจวเหวิน จากนั้นเธอมองสำรวจเขาและพูด “ฉันคาดไม่ถึงเลยว่าคุณจะมีพลังม มากขนาดนี้ตั้งแต่อายุยังน้อย สมแล้วที่ถูกส่งมาจากพี่เขยของฉัน”
ขณะที่โจวเหวินกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง จีโม่ฉิงได้ดึงโจวเหวินและวิ่งไปที่ชายห หาด “อย่าพูดถึงเรื่องนั้นตอนนี้ รีบไปกันเถอะ เมื่อหวูจงไหล่เจอกับเปิ่นเฉินอิง เร ราจะมีปัญหา”
อย่างไรก็ตาม หลังจากก้าวไปสองสามก้าว ขาของจีโม่ฉิงก็อ่อนแรงจนเธอ
