ลนิดหน่อย” ผู้มีอํานาจเปลี่ยนความประทับ ใจที่มีต่อโจวเหวินเล็กน้อย
แต่โจวเหวินกล่าวเช่นนี้ ราวกับว่าปฏิบัติต่อพวกเขาเหมือนเป็นภาระ ทําให้พวกเขาอารมณ์เสียมาก
“ในที่แบบนี้ เวลาคือชีวิต ฉันต้องรีบทุกวินาที ฉันไม่มีเวลารอ” หลังจากที่โจวเหวินเขียนคําเหล่านี้เสร็จ เขาดึงหวางหูไป ที่ปราสาทแม่มด
“ผู้เฒ่าจ้าว คุณกลับไปก่อน เราจะกลับไปในไม่ช้า” ไกแมนคิดเกี่ยวกับมันหรือตัดสินใจที่จะให้พวกเขากลับไปก่อน
“ไปเถอะ เราาจะพักฟื้นทีนี่ก่อน แล้วค่อยตามไป หรือมาเจอกันที่นี่” เผ่าจ้าวเขียน
“โอเค” ไกแมนคิดแล้วเขียน “แต่คุณต้องใส่ใจกับความปลอดภัย หากมีสิ่งมีชีวิตต่างมิติอื่น คุณต้องออกไปทันที
“ตกลง” ผู้เผ่าจ้าวตอบ
ไกแมนตามโจวเหวินไปพร้อมกับหลาน และเจมัลที่ไม่ได้รับบาดเจ็บและสมาชิกอีกสองคนของตระกูลอันติเมทที่ได้รับ
บาดเจ็บเล็กน้อย
โชคดีที่ไม่มีเหตุการณ์อันตรายเกิดขึ้นระหว่างทาง และกลุ่มนี้ก็เข้าไปในปราสาทแม่มดได้อย่างราบรื่น
โจวเหวินได้เห็นเฉพาะแม่มดเวอร์ชั่นพิกเซล ในเกมเท่านั้น ในทางตรงกันข้าม เขาพบว่าแม่มดเหล่านี้สวยมากๆ และไม่
น่ารักเหมือนในเกม
“ยินดีต้อนรับสู่บ้านแห่งการทํานาย… ” แม่มดขาวตาเริ่มอธิบายกฎของเกม
“หวางลู่ ช่วยที” ไกแมนมองไปที่หวางลู่และแสดงค่าบนกระดาษให้เธอดู
หวางลู่พยักหน้าและกําลังจะจั่วไพ่ แต่โจวเหวินดึงออกมา
“ไม่เป็นไร ถ้าไม่แน่ใจก็ไม่ต้องจั่วไพ่ ฉันมีวิธี” โจวเหวียเขียนคําสองสามคําบนฝ
