เสื้อคลุมห่มอีกที มันคือ ‘ผ้าห่มอาคม’ ที่จะเก็บความร้อนในกายพวกท่านไว้” หลินอธิบายขณะส่งซุปไก่สกัดร้อน ๆ (ที่เปิดฝาอุ่นจากมิติ) ให้เด็ก ๆ ดื่ม
ความร้อนจากถุงทรายและผ้าฟอยล์เริ่มทำหน้าที่ของมัน ผิวที่ซีดเผือดเริ่มกลับมามีสีสัน หมาป่าทั้ง 12 ตัวก็นอนล้อมรอบสมาชิกในครอบครัว ใช้ความร้อนจากร่างกายและขนที่หนานุ่มเป็นปราการความร้อนธรรมชาติ
การเตรียมรับมือศึกใหญ่
“ท่านพ่อ… ท่านปู่…” หลินพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ทหารยามพวกนั้นที่หนีไปได้ ต้องกลับไปพาพวกมาเพิ่มแน่ และครั้งนี้พวกมันจะไม่มาแค่หยิบมือ”
นางมองลงไปเบื้องล่าง เห็นแสงไฟคบเพลิงนับร้อยที่เริ่มเคลื่อนตัวจากด่านหน้าด่านศิลาแดงดุจงูไฟที่กำลังเลื้อยขึ้นเขา “ทัพใหญ่กำลังตามมา… ห้าร้อยต่อหกคน และหมาป่า 12 ตัว”
“เราจะสู้ยังไงหลิน?” พี่ใหญ่กำกระบองแน่น
หลินหยิบ “หน้ากากกันฝุ่นและแว่นตานิรภัย” ออกมาเตรียมไว้ให้ทุกคน “เราจะไม่สู้ด้วยแรง… แต่เราจะใช้ ‘ความหนาวเย็น’ และ ‘ความมืด’ ของหุบเขาแห่งนี้เป็นอาวุธ ครั้งนี้ฉันจะเปิดคลังแสงของจริงให้พวกมันได้เห็น!”
[มุมมองจากเบื้องบน: รหัส Seed-A04]
ตัวตนมิติที่ 5 จิบชาร้อนท่ามกลางความหนาวของจักรวาลพลางอมยิ้ม “ห้าร้อยนายเชียวรึ? เจ้าเมืองศิลาแดงนี่ขยันหาเรื่องใส่ตัวจริง ๆ … แต่ก็ดี ข้าอยากเห็นเหมือนกันว่า ‘แม
