น! มันบังอาจหยามเกียรติข้า!” เจ้าเมืองคำรามเสียงต่ำ แววตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย “ในเมื่อมันอยากเล่นสงครามประสาท ข้าก็จะจัดให้! สั่งการลงไป… ให้ระดมพลกองทัพห้ากองร้อย รวมห้าร้อยนาย! เตรียมธนูเพลิงและรถศึก บุกขึ้นไปบนเทือกเขาสันหลังมังกร ลากคอนังแม่มดนั่นลงมาตัดหัวเสียบประจานหน้าด่านให้ได้!”
การหนีกลางพายุหิมะและความร้อนที่ซ่อนเร้น
ในขณะเดียวกัน บนความสูงที่ออกซิเจนเริ่มเบาบาง ครอบครัวของหลินกำลังเผชิญกับศัตรูที่ร้ายกาจกว่าทหาร นั่นคือ “พายุหิมะบนสันหลังมังกร”
ลมหนาวพัดกรรโชกจนแทบจะพัดเด็ก ๆ ปลิวตกหน้าผา ตากับยายของหลินเริ่มตัวสั่นเทาด้วยภาวะตัวเย็น (Hypothermia) สมาชิก 30 ชีวิตเริ่มติดขัดในการก้าวเดินท่ามกลางหิมะที่หนาขึ้นเรื่อย ๆ
“หลิน… เราไปต่อไม่ไหวแล้ว มันหนาวเกินไป” พี่ใหญ่พูดผ่านผ้าคลุมหน้าที่เต็มไปด้วยเกล็ดหิมะ
หลินมองดูสภาพครอบครัวด้วยความปวดใจ นางสั่งให้ทุกคนหยุดพักในชะง่อนผาที่บังลมได้ชั่วคราว ก่อนจะเข้าสู่มิติห้างสรรพสินค้าในโซน “อุปกรณ์แคมป์ปิ้งและกันหนาวพิเศษ”
นางแอบหยิบ “ถุงทรายร้อน (Hand Warmers) ” จำนวนนับร้อยซองออกมาแจกจ่ายให้ทุกคนซุกไว้ในเสื้อผ้า พร้อมกับ “ถุงนอนฉุกเฉิน (Emergency Foil Blankets) ” ที่มีลักษณะเป็นฟอยล์สีเงินสะท้อนความร้อน
“เอาผ้าฟอยล์พวกนี้คลุมไว้ใต้
