รบพิเศษ เกราะยุทธวิธีที่หลินสวมให้ช่วยป้องกันคมมีดที่ฟันสวนกลับมาได้อย่างชะงัด หมาป่าบางตัวใช้แรงกระแทกจากเกราะอกชนจนโจรเสียหลัก ก่อนจะขย้ำจุดตายในพริบตา
เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดและหวาดกลัวดังระงมไปทั่วหุบเขา ชายฉกรรจ์ 6 คนของบ้านหลินแทบไม่ได้ออกแรง พวกเขาทำเพียงถือกระบองคุมเชิงป้องกันไม่ให้โจรคนใดเล็ดลอดเข้าไปถึงตัวเด็กและคนชราได้
เพียงไม่ถึงสิบนาที พื้นดินที่เคยแห้งแล้งก็ถูกชะโลมด้วยเลือด กลุ่มโจร 30 คนนอนทอดยาวเป็นศพเกลื่อนกลาด เหลือเพียงชายหนุ่มรูปร่างผอมโซคนหนึ่งที่นั่งสั่นงันงกอยู่กลางกองศพ เขาทิ้งมีดในมือและคุกเข่าอ้อนวอนขอชีวิต
“ได้โปรด… นายหญิง… ได้โปรดปล่อยข้าไป ข้าเพียงแค่หิว… ข้าไม่อยากตาย!”
หลินเดินเข้าไปหาเขาช้า ๆ โดยมีหมาป่าจ่าฝูงเดินขนาบข้าง มันเลียเลือดที่มุมปากพลางจ้องมองเหยื่อรายสุดท้ายอย่างใจเย็น หลินมองดูชายคนนั้นด้วยสายตาว่างเปล่า นางหยิบ “ขนมปังห่อพลาสติก” ออกมาจากมิติแล้วโยนลงตรงหน้าเขา
“จงเอาข่าวนี้ไปบอกทุกคนที่เจ้าเจอ…” หลินพูดด้วยเสียงเรียบแต่ก้องกังวาน “ใครที่คิดจะแตะต้องครอบครัวของข้า จะมีจุดจบไม่ต่างจากคนพวกนี้ และข้า… ‘นางพญาหมาป่า’ จะเป็นคนส่งพวกมันลงนรกเอง”
ชายผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวรีบคว้าขนมปังแล้ววิ่งหนีไปอย่างไม่คิดชีวิต ข่าวลือเรื่
