เวลาผ่านไป 1 เดือนเต็มหลังจากที่หลินตัดสินใจพาสมาชิกทั้ง 30 ชีวิตแยกตัวออกมาจากขบวนอพยพหลักที่เต็มไปด้วยความเน่าเฟะ เส้นทางสายเก่าที่เคยน่ากลัวบัดนี้กลายเป็นเส้นทางแห่งการฟื้นฟูของตระกูลหลิน
ภายใต้การบริหารจัดการเสบียงอย่างชาญฉลาด หลินนำ “ข้าวหอมมะลิใหม่” และ “อกไก่แช่แข็ง” (ที่นำมาปรุงสุกแบบถนอมอาหาร) ออกมาให้ทุกคนได้อิ่มหนำ ผสมกับ “โปรตีนสกัด” และ “แคลเซียมอัดเม็ด” ที่นางแอบใส่ในน้ำดื่ม ทำให้ปู่ย่าตากยายที่เคยเดินแทบไม่ไหวกลับมามีเรี่ยวแรง ใบหน้าที่เคยซูบตอบเริ่มมีเลือดฝาด ผิวพรรณของเด็ก ๆ ทั้ง 12 คนนวลเนียนสดใสจนดูไม่เหมือนผู้ลี้ภัย แต่ดูเหมือนลูกหลานตระกูลเศรษฐีที่มาเดินเที่ยวป่า
ความเปลี่ยนแปลงที่น่าทึ่งที่สุดหนีไม่พ้น หมาป่าทั้ง 12 ตัว สารอาหารระดับพรีเมียมจากห้างสรรพสินค้าทำให้พวกมันวิวัฒนาการอย่างรวดเร็ว กล้ามเนื้อขาหลังขึ้นเป็นมัด ๆ ขนสีเทาเงินที่เคยร่วงโรยกลับหนาแน่นเงางามราวกับผ้าไหม แววตาแฝงไปด้วยความดุดันและภักดี
หลินตัดสินใจยกระดับการป้องกันให้พวกมัน นางเข้าไปยัง โซนอุปกรณ์สำหรับสัตว์เลี้ยงและส่วนงานรักษาความปลอดภัย หยิบเอา “เสื้อเกราะยุทธวิธีสำหรับสุนัขตำรวจ (K9 Tactical Vest) ” มาสวมใส่ให้พวกมันทั้งฝูง
“มันอาจจะดูเล็กไปนิดนะเจ้าแผลเป็น” หลินพูดพลางปรับ
