ทรุดเข่าลงบนพื้นดินที่บัดนี้เหลือเพียงความว่างเปล่า ปราสาทหายไป อาณาจักรหายไป เหลือเพียงเขาคนเดียวท่ามกลางโลกที่ขาวโพลนและเงียบสงัด
หน้าจอสีทองปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา: [กรุณาเลือก: รีเซ็ตโลกใบนี้ใหม่ หรือ สร้างกเกณฑ์ใหม่ตามใจปรารถนา]
นนท์มองดูหน้าจอนั้นด้วยความเหนื่อยล้าที่สะสมมานานนับร้อยปี เขาไม่ได้ยิ้มดีใจกับชัยชนะ แต่เขากลับหลับตาลงอย่างช้าๆ
มุมมองจากมิติที่ 5
ตัวตนบนบัลลังก์ยืนขึ้นปรบมือเสียงดังกึกก้องไปทั่วจักรวาล แววตาสีฟ้าครามส่องประกายด้วยความพึงพอใจอย่างที่สุด เขาโน้มตัวลงมาดู “ผู้ชนะ” ที่กำลังจะเลือกโชคชะตาใหม่
“ยอดเยี่ยม! เป็นการต่อสู้ที่ไร้ที่ติจริงๆ นนท์” เขาหัวเราะอย่างร่าเริง “ตอนนี้เจ้าคือพระเจ้าของโลกใบนั้นแล้ว เจ้าจะสร้างสวรรค์ที่หนาวเย็น หรือจะดึงเพื่อนรักของเจ้ากลับมาทรมานอีกรอบดีล่ะ? ข้าเตรียมรอดูความบันเทิงใหม่ของเจ้าอยู่นะ!”
แต่แล้ว… รอยยิ้มของตัวตนมิติที่ 5 ก็แข็งค้างไป
นนท์ไม่ได้กดรีเซ็ต ไม่ได้สร้างกใหม่ แต่เขากลับเอื้อมมือไปกดที่คำสั่ง [ลบระบบทั้งหมดและคืนความสมดุลให้แก่จักรวาล]
“นายเฝ้ามองความตายของเราเป็นเรื่องสนุกมานานพอแล้ว…” นนท์พึมพำ น้ำเสียงของเขาส่งผ่านมิติไปถึงหูของตัวตนบนบัลลังก์ “ในโลกที่นายสร้างขึ้น ไม่มีใครเป็นผู้ชนะที่แท้จริงหรอก”
การ
