ล่มสลายของ Seed-A02
เปรี๊ยะ!
หน้าจอระบบแตกกระจาย พลังงานกาลเวลาทั้งหมดไหลย้อนกลับไปทำลายโครงสร้างของมิติ Seed-A02 โลกใบนั้นค่อยๆ ม้วนตัวกลับกลายเป็นจุดแสงเล็กๆ และดับวูบไป ความหนาวเย็น ความแค้น และวิญญาณของนนท์เลือนหายไปสู่ความว่างเปล่าที่แท้จริง ที่ซึ่งแม้แต่ตัวตนมิติที่ 5 ก็เอื้อมมือไปไม่ถึง
ในมิติที่ 5 บรรยากาศพลันเย็นเยียบลง ตัวตนบนบัลลังก์ยืนนิ่ง แววตาสีฟ้าครามเปลี่ยนเป็นสีเทาหม่นด้วยความขัดใจ
“เจ้ามดปลวกนั่น… มันกล้าดีไซน์ตอนจบแบบ ‘ทำลายกระดาน’ ทิ้งงั้นหรือ!” เขาครางออกมาด้วยความโกรธจัด ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงหัวเราะที่แหบพร่า “ฮะๆ … ฮ่าๆๆ! กล้าดีนี่! ทำลายการทดลองของข้าทิ้งเพื่อหนีไปสู่ความว่างเปล่า…”
เขาสะบัดมือทิ้งอย่างอารมณ์เสีย เศษเสี้ยวของ Seed-A02 กลายเป็นเพียงฝุ่นผงในหลุมดำ
“น่าเสียดาย… แต่ก็ช่างเถอะ” เขาเอนตัวลงพิงพนักบัลลังก์อีกครั้ง พร้อมกับมองไปที่จุดแสงนับล้านที่เหลืออยู่ในจักรวาล “ยังมีหมากรุกอีกหลายกระดานให้ข้าได้เล่น… หวังว่ากระดานหน้า จะไม่มีไอ้พวก ‘ตื่นรู้’ มาทำลายความสนุกของข้าแบบนี้อีกนะ”
เขาสะบัดนิ้วเบาๆ เพื่อมองหาพิกัดถัดไป… Seed-A03 กำลังรอการกำเนิด…