เด็กสองคนกลับสามารถสังหารสัตว์อสูรระดับครึ่งราชาได้ราวกับฆ่าไก่หรือเชือดสุนัขเช่นนี้…
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับโลกใบนี้กันแน่?
จะไม่เหลือที่ให้คนอื่นได้ใช้ชีวิตกันแล้วหรือไร?
หลังจากเก็บซากสัตว์อสูรระดับครึ่งราชาใส่แหวนมิติอย่างชำนาญ กู้หยุนซีก็เหลือบมองไปยังกลุ่มคนที่แอบซ่อนอยู่หลังโขดหิน ซึ่งก็คือกู้ชิงเอ๋อและพรรคพวก
ด้วยสัมผัสวิญญาณอันแหลมคม นางตรวจพบได้อย่างชัดเจนว่ากู้ชิงเอ๋อและคนเหล่านั้น มีพลังเพียงแค่ขอบเขตวิบากกรรมขั้นหนึ่งเท่านั้น ย่อมไม่อาจหลุดพ้นจากการรับรู้ของนางไปได้
“พี่สาวผู้นี้… เป็นคนในตระกูลกู้ของเรางั้นหรือ?”
กู้หยุนซีสัมผัสได้ถึงพลังสายเลือดภายในร่างของกู้ชิงเอ๋อ ซึ่งคล้ายคลึงกับตนเอง
แต่สิ่งที่ทำให้นางประหลาดใจก็คือนางไม่เคยเห็นหรือรู้จักกู้ชิงเอ๋อมาก่อนเลย
ตระกูลกู้ในเมืองเจียงหลินไม่ได้ใหญ่นัก ไม่ว่าคนรุ่นใดในตระกูล นางล้วนรู้จักแทบทุกคน
แต่สำหรับกู้ชิงเอ๋อผู้นี้ กู้หยุนซียืนยันได้เลยว่านางไม่เคยพบเจอมาก่อน
ที่แท้ เรื่องของตระกูลกู้บนเกาะหวังฉินนั้น กู้ฉางชิงก็เคยบอกเพียงบิดาเท่านั้น กู้หยุนซีจึงไม่รู้ว่าตระกูลกู้ไม่ได้มีอยู่แค่ในเมืองเจียงหลิน
“ช่างแปลกนัก”
ในทางกลับกัน กู้ชิงเอ๋อหาได้รู้สึกถึงความผิดปกติไม่ เนื่องจากกู้หยุนซีและกู้ชิงเฉินต่างก็ปกปิดพลังสายเลือดของตนเอาไว้
