หากไม่ได้เห็นกับตา ใครเลยจะเชื่อว่าเด็กวัยสี่ถึงห้าขวบจะมีพลังมหาศาลถึงเพียงนี้…
นี่มันช่างเกินจริงเกินไปแล้ว!
ไม่เพียงแต่สัตว์อสูรเท่านั้น แม้แต่เหล่าผู้ฝึกตนที่อยู่ในบริเวณนี้ก็ล้วนทุกข์ทรมานใจเช่นกัน เพราะเมื่อใดที่พบสมบัติล้ำค่า หากสองพี่น้องคู่นี้เห็นเข้าแล้วละก็…
ขออภัยด้วย สมบัตินั้นย่อมตกเป็นของพวกเขา!
ทุกครั้งที่สองพี่น้องตัวแสบผู้นี้ปรากฏตัวขึ้น ผู้คนต่างพากันหลบหนีไปคนละทิศทางราวกับพบเจออสูรร้าย หวาดกลัวว่าตนเองจะกลายเป็นเป้าหมายของสองจอมปีศาจน้อย
ไม่ไกลจากสุสานใต้ดินแห่งนี้ กู้ฉางชิงก็สัมผัสได้ถึงคลื่นพลังวิญญาณอันรุนแรงที่แผ่ออกมา
หลังจากออกมาจากวิหารโบราณ กู้ฉางชิงก็แยกทางกับท่านผู้อาวุโสเก้าและคนอื่นๆ ไม่นาน สำหรับเขาแล้ว ด้วยพลังความสามารถที่มีย่อมไม่จำเป็นต้องจับกลุ่มกับผู้ใด เพราะไม่ว่าใครก็ตามที่ติดตามเขา ล้วนแล้วแต่เป็นตัวถ่วงทั้งสิ้น อยู่คนเดียวย่อมสบายใจกว่า
“ฉางชิง… พี่ชายหรือ?”
ขณะกู้ฉางชิงเพิ่งจะมาถึงบริเวณใกล้สุสานใต้ดิน ก็ได้ยินเสียงเรียกจากด้านหลัง น้ำเสียงนั้นช่างคุ้นหูนัก
เมื่อหันกลับไปมอง ก็เห็นว่าผู้เรียกหาเขาคือกู้ชิงเอ๋อ
“ชิงเอ๋อรึ?”
กู้ฉางชิงไม่คาดคิดว่าจะบังเอิญพบเจอนางที่นี่
ต้องเข้าใจว่าแดนลับจักรพรรดิคุนนั้นกว้างใหญ่เพียงใด ตั้งแต่เขาเข้ามาที่นี่จนถึงตอนนี้ เขาแทบไม่พบใครที่รู้จักเลย นอกจากท่านผู้อาวุโสสามคนเดียวเท่านั้น
