ที่ด้านข้างของกู้ชิงเอ๋อ กู้ฉางชิงยังมองเห็นเหล่าศิษย์สำนักใจพิสุทธิ์ และศิษย์ตำหนักชิงหลวนอีกหลายคน
“พี่ชายฉางชิง จริงๆ ด้วย!”
กู้ชิงเอ๋อที่ตอนแรกเพียงแค่รู้สึกว่าภาพแผ่นหลังนั้นดูคล้ายกับกู้ฉางชิงที่นางคิดถึงอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน จึงลองเอ่ยเรียกออกไปดู
ไม่คาดคิดเลยว่า… จะเป็นเขาจริงๆ!
กู้ชิงเอ๋อวิ่งตรงเข้าหากู้ฉางชิงด้วยความดีใจ
ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้เหล่าศิษย์สำนักใจพิสุทธิ์ และเหล่าศิษย์ตำหนักชิงหลวนถึงกับตะลึงงัน
สำหรับพวกเขา กู้ชิงเอ๋อเป็นดั่งนางพญาน้ำแข็งผู้สง่างาม ไม่ว่ากับผู้ใดนางก็ล้วนรักษาท่าทีเย็นชาไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ทั้งสิ้น
แต่ตอนนี้…
เมื่อเห็นภาพกู้ชิงเอ๋อถูกกู้ฉางชิงลูบศีรษะ ใบหน้าของนางแดงเรื่อ ดูเชื่องดุจลูกแมวตัวน้อย ภาพนั้นทำให้ทุกคนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง
นี่หรือคือท่านหญิงศักดิ์สิทธิ์ผู้สง่างามของพวกเขา?
อวี๋เหวินเฟยถึงกับหน้าถอดสี
ที่แท้แล้ว…
กู้ชิงเอ๋อไม่ได้เย็นชา
ไม่ได้หยิ่งยโส และไม่ได้เป็นนางพญาน้ำแข็งแต่อย่างใด
นางเพียงแค่เป็นเช่นนั้นกับพวกเขาเท่านั้นเอง…
เมื่ออยู่ต่อหน้าชายหนุ่มชุดขาวผู้สง่างามดั่งเทพเซียนผู้นี้ กู้ชิงเอ๋อก็เผยท่าทีอ่อนหวานแบบสตรีน้อยออกมาอย่างไม่รู้ตัว…
“ที่นี่ เป็นของข้ากับพี่หญิงของข้าแล้ว! พวกเจ้าจงรีบไสหัวไปให้พ้น!”
