“พี่หญิงเหยียน ท่านดูสิ! ข้าพบสมุนไพรวิญญาณอีกแล้ว นี่…ให้ท่าน!”
กู้ชิงเฉินส่งสมุนไพรวิญญาณสองสามต้นที่เพิ่งถอนไปจากดินให้เหยียนเมิ่งฉี มืออวบเล็กของเขาจับแน่นจนมีรอยดินติดอยู่
ตั้งแต่สองคนเข้าสู่แดนลับจักรพรรดิคุน ก็ผ่านไปหลายชั่วยามแล้ว
เหยียนเมิ่งฉีได้วางแผนไว้อย่างรอบคอบตั้งแต่ก่อนเข้ามา นางพยายามเลี่ยงพื้นที่ที่มีสัตว์อสูรเพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง นี่ทำให้สองคนแทบไม่ได้เจอสถานการณ์อันตรายใดๆ เลย
ก่อนเข้ามาในแดนลับจักรพรรดิคุน เหยียนเมิ่งฉีได้กำหนดเป้าหมายของตนไว้อย่างชัดเจน นางจะหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรหรือการปะทะกับผู้ฝึกตนคนอื่นๆ ให้มากที่สุด
ด้วยพลังของนางที่อยู่ในระดับวิญญาณแท้จริงขั้นต้น ซึ่งจัดว่าอ่อนแอที่สุดในแดนลับแห่งนี้ การต่อสู้เพื่อแย่งชิงสมบัติหรือมรดกตกทอดไม่ใช่สิ่งที่นางจะเข้าไปเกี่ยวข้องได้ เป้าหมายของนางมีเพียงการเก็บสมุนไพรและผลวิญญาณที่กระจายอยู่ทั่วแดนลับเท่านั้น
“เสี่ยวเฉิน สมุนไพรเหล่านี้เป็นของเจ้า ไม่จำเป็นต้องให้ข้าหรอก…”
ด้วยสัมผัสวิญญาณที่แข็งแกร่ง กู้ชิงเฉินหาสมุนไพรได้มากกว่าเหยียนเมิ่งฉีหลายเท่า แต่เขากลับไม่สนใจสมุนไพรเกรดต่ำพวกนี้เลย นอกจากกินผลวิญญาณไปบ้าง ส่วนที่เหลือทั้งหมดเขาก็ยกให้เหยียนเมิ่งฉี
ตลอดทาง เหยียนเมิ่งฉีดูแลกู้ชิงเฉินราวกับเขาเป็นน้องชายแท้ๆ ของตน ทำให้เขารู้สึกผูกพันและมีความชื่นชอบในตัวนางมากขึ้น
