ทางเข้าแดนลับจักรพรรดิคุนคือรอยแยกในมิติขนาดสูงสิบกว่าเมตร ตั้งอยู่บนเกาะแห่งหนึ่งบริเวณเขตแดนระหว่างทะเลนอกและทะเลใน
เมื่อกู้ฉางชิงและคณะเดินทางมาถึง พวกเขาต่างประหลาดใจกับภาพตรงหน้า
ผู้คน…มีผู้คนอยู่ทุกหนแห่ง
พวกเขามาจากทั่วทุกสารทิศ ไม่เพียงแต่ผู้ฝึกตนจากหมื่นอสูรทะเลใต้เท่านั้น ยังรวมถึงผู้ฝึกตนจากอาณาจักรอีกเจ็ดถึงแปดแห่งที่มีเขตแดนติดกับหมื่นอสูรทะเลใต้ รวมถึงขุมกำลังอีกนับไม่ถ้วน
“คนเยอะอะไรขนาดนี้…”
กู้หลิงตบหน้าอกของตนเองด้วยความตกใจ นางไม่เคยเห็นผู้คนมากมายเช่นนี้มาก่อน แม้แต่เมืองเจียงหลินที่ตระกูลกู้อาศัยอยู่ ซึ่งรวมประชากรทั้งหมดแล้วยังไม่ถึงหนึ่งในสิบของที่นี่ และนี่ยังไม่นับรวมผู้ที่เข้าไปในแดนลับแล้ว
“เมื่อเข้าไป หากพบคนจากตระกูลเรา พยายามรวมกลุ่มกันเข้าไว้ และหากพบผู้คนจากสำนักใจพิสุทธิ์ก็สามารถขอให้พวกเขาช่วยคุ้มครองได้” ก่อนจะเข้าไป กู้ฉางชิงกำชับอย่างจริงจัง
เรื่องที่สำนักใจพิสุทธิ์เป็นขุมกำลังในสังกัดของกู้ฉางชิง เพิ่งถูกเปิดเผยให้คนในตระกูลกู้ทราบเมื่อไม่นานมานี้ เพราะก่อนหน้านี้เขาไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องนี้เลย
“รับทราบ!”
“เข้าไปกันเถอะ”
กู้ฉางชิงกล่าวพลางก้าวเดินไปยังรอยแยกในมิติ แต่จู่ๆ เขาก็หยุดลงและมองไปยังทิศทางหนึ่ง
ตรงนั้นมีสตรีสองคนยืนอยู่ รูปร่างงดงามสง่า
