“พี่สาว ฮ่าฮ่าฮ่า! มันว่ายเร็วมาก! อีกนิดก็จะตามทันแล้ว! เราใช้มันสองตัวนี้ขี่ไปที่ทางเข้าแดนลับกันเถอะ”
“อสูรสองตัวนี้มันอะไรน่ะ? พอถึงที่นั่นข้าจะให้ท่านพ่อเลี้ยงไว้สักตัว”
เด็กชายตัวน้อยสองมือเกาะขนหลังของอสูรทะเลแน่น พลางกระโดดโลดเต้นด้วยความสนุกสนาน
“อสูรสองตัวนี้…หรือว่ามันจะเป็นสัตว์เลี้ยงของใครบางคน?”
บนเรือทะเล มีคนพูดขึ้นอย่างไม่แน่ใจ และคนรอบข้างต่างพยักหน้าเห็นด้วย
หากเป็นเช่นนั้น อย่างน้อยพวกเขาก็พอทำใจยอมรับได้
“ไม่ใช่ อสูรสองตัวนี้ไม่ใช่สัตว์เลี้ยง มันมีพลังชั่วร้ายและความป่าเถื่อนที่แผ่ออกมา ไม่ใช่สิ่งที่สัตว์เลี้ยงจะมีได้” ผู้ฝึกตนขอบเขตวิบากกรรมที่เชี่ยวชาญด้านพลังจิตวิญญาณส่ายหน้า
แม้เขาจะไม่อยากเชื่อ แต่ความจริงตรงหน้าก็เป็นเช่นนั้น
“ถ้าเช่นนั้น คงเหลือเพียงความเป็นไปได้เดียว…”
ความเป็นไปได้ที่ว่านี้ช่างเหลือเชื่อจนพวกเขาไม่อยากยอมรับ
เด็กสองคนที่ดูเหมือนจะอายุเพียงสี่หรือห้าขวบ?
สามารถควบคุมอสูรทะเลสองตัวได้?
และอสูรทะเลทั้งสองตัวนี้ยังเป็นอสูรในขอบเขตวิบากกรรม!
สายตาของทุกคนจับจ้องไปยังเด็กชายกู้ชิงเฉินและเด็กหญิงกู้หยุนซีด้วยความไม่อยากเชื่อ คล้ายกับกำลังมองสิ่งมีชีวิตประหลาดสองตัว
การควบคุมอสูรทะเลขอบเขตวิบากกรรมได้ หมายความว่าเด็กสองคนนี้ต้องมีพลัง…อย่างน้อยก็อยู่ในขอบเขตวิบากกรรม!
นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับโลกใบนี้กันแน่?
