หากไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง ไม่มีทางที่พวกเขาจะเชื่อ
“โฮ่——”
ในที่สุด อสูรทะเลตัวที่กู้ชิงเฉินขี่อยู่ก็หมดความอดทน มันฉวยโอกาสพลิกตัวอย่างรุนแรง พยายามสะบัดเด็กน้อยที่อยู่บนหลังให้กระเด็นออกไป
“เฮ้!”
แต่สองมือเล็กๆ ของกู้ชิงเฉินกลับเกาะขนของอสูรทะเลแน่น ไม่มีทางที่มันจะสะบัดเขาออกไปได้
“เจ้ายักษ์นี่ไม่เชื่อฟังเอาเสียเลย!”
เด็กชายที่เกือบถูกสะบัดจนตกถึงกับโมโห เขาเงื้อหมัดเล็กๆ ของเขาขึ้นแล้วต่อยเข้าไปที่ศีรษะของอสูรทะเล
ปัง——
“โฮ้ววว——!”
เสียงร้องโหยหวนของอสูรทะเลดังสนั่นไปทั่ว!
หมัดของกู้ชิงเฉินในครั้งนี้ มีพลังเทียบเท่ากับการโจมตีเต็มกำลังของผู้แข็งแกร่งขอบเขตวิบากกรรมขั้นสามหรือสี่ แต่ทว่าอสูรทะเลที่เขาขี่อยู่นั้นมีพลังเพียงขอบเขตวิบากกรรมขั้นสองเท่านั้น และที่สำคัญหมัดนี้พุ่งตรงไปยังศีรษะของมัน
ผลลัพธ์คือเพียงหมัดเดียว อสูรทะเลตัวนั้นก็ล้มลงเสียชีวิตทันที!
ร่างเล็กของกู้ชิงเฉินกระโดดจากซากอสูรทะเลที่ตายแล้ว ขึ้นไปยืนบนหลังของอสูรทะเลอีกตัวที่พี่สาวของเขากำลังขี่อยู่ พร้อมกับลูบตัวมันเบาๆ ด้วยรอยยิ้ม
“เจ้านี่แหละเชื่อฟังดี”
ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้เหล่าผู้ฝึกตนอิสระบนเรือถึงกับตะลึงงันไปหมด
ผู้ที่เคยสงสัยหรือไม่อยากเชื่อในตอนแรก บัดนี้กลับพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว
อสูรทะเลขอบเขตวิบากกรรม ถูกเด็กชายฆ่าด้วยหมัดเดียว!
เด็กประหลาดคนนี้…
