เขาไม่เพียงเป็นผู้แข็งแกร่งขอบเขตวิบากกรรม แต่ยังเป็นขอบเขตวิบากกรรมที่ไม่ธรรมดาอีกด้วย!
ในตอนนั้นเอง ผู้คนก็พลันนึกถึงคำพูดก่อนหน้านี้ของผู้ฝึกตนขอบเขตวิบากกรรมที่เชี่ยวชาญด้านพลังจิตวิญญาณ
อสูรทะเลสองตัว ตัวที่เด็กชายขี่…
คืออสูรที่อ่อนแอที่สุด…
สายตาของทุกคนพลันหันไปจับจ้องที่เด็กหญิงตัวน้อย ซึ่งดูมีอายุมากกว่าเล็กน้อย
เด็กหญิงผู้นั้นไม่ได้จับขนของอสูรทะเลที่อยู่ใต้เท้าเลยแม้แต่น้อย แต่ทว่าอสูรทะเลตัวนั้นกลับไม่กล้าขัดขืนแม้แต่นิดเดียว
เด็กหญิงคนนี้…ยิ่งน่าเกรงขามกว่าเสียอีก
ภาพนี้ถูกจารึกลงในความทรงจำของทุกคนอย่างลึกซึ้ง
สิ่งที่พวกเขาได้เห็นในวันนี้ หากเล่าออกไปภายหลังคงไม่มีใครเชื่อ และคงถูกหาว่าแต่งเรื่องขึ้นมา
อสูรทะเลทั้งสองตัวไม่ได้โจมตีเรือทะเลลำเล็กนี้เลยแม้แต่น้อย แต่กลับว่ายน้ำผ่านพวกเขาไป มุ่งตรงไปยังทางเข้าแดนลับจักรพรรดิคุนอย่างรวดเร็ว
“เจ้าเฉิน จำไว้ให้ดี เมื่อเข้าไปในแดนลับจักรพรรดิคุนแล้ว อย่าให้ใครรู้ชื่อจริงของเจ้า เข้าใจหรือไม่?”
“ทำไมล่ะ?” กู้ชิงเฉินถามด้วยความสงสัย
“อย่าก่อปัญหาให้ท่านพ่อสิ”
“แล้วข้าจะเรียกตัวเองว่าอะไรล่ะ?”
“เจ้า…เจ้า…” กู้หยุนซีขมวดคิ้วเล็กน้อย คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบว่า “เจ้าก็เรียกตัวเองว่า ‘เฉินอ๋อง’ ก็แล้วกัน”
“เฉินอ๋อง?” กู้ชิงเฉินทวนคำ พลางพยักหน้าด้วยความพอใจ
“แล้วพี่สาวล่ะ จะเรียกตัวเองว่าอะไร?”