ผู้ที่เลือกเดินตามศิษย์พี่หลิวนอกจากจะเห็นด้วยกับคำพูดของเขาแล้ว ยังมีเหตุผลสำคัญอีกข้อหนึ่ง คือศิษย์พี่หลิวมีพลังแข็งแกร่งกว่า
แม้ศิษย์พี่หลันจะมีชื่อเสียงในหมู่ศิษย์ตำหนักแห่งจันทร์ แต่พลังของเขาอยู่ที่ระดับวิญญาณแท้จริงขั้นเจ็ด ในขณะที่ศิษย์พี่หลิวอยู่ที่ระดับวิญญาณแท้จริงขั้นแปด ซึ่งถือเป็นระดับที่แข็งแกร่งกว่ามาก ในแดนลับจักรพรรดิคุนที่เต็มไปด้วยอันตราย การติดตามคนที่แข็งแกร่งกว่าย่อมให้ความมั่นใจได้มากกว่า
ศิษย์พี่หลันมองศิษย์ทั้งสามที่ยังอยู่กับเขาด้วยรอยยิ้มเย้ยตัวเอง “พวกเจ้าไม่ตามไปหรือ?”
ศิษย์ทั้งสามคนล้วนมีพลังไม่สูงนัก อยู่ในระดับวิญญาณแท้จริงขั้นหนึ่งหรือสองเท่านั้น โดยสองคนเป็นศิษย์ชั้นนอก อีกคนเป็นศิษย์ชั้นใน ทั้งหมดล้วนมีรอยยิ้มเจื่อนบนใบหน้า
“พวกเราอยากตามไป แต่ศิษย์พี่หลิวคงไม่ยอมรับเรา” ศิษย์คนหนึ่งกล่าว “ตลอดทาง ศิษย์พี่หลิวไม่เคยพูดตรงๆ แต่การกระทำของเขาแสดงให้เห็นชัดว่าเขารังเกียจเราเพราะพลังเราอ่อนด้อย เขาคงอยากสลัดพวกเราทิ้งไปนานแล้ว และนี่ก็เป็นข้ออ้างที่เขาจะทำเช่นนั้นได้”
ศิษย์พี่หลันพยักหน้า “พวกเจ้าไม่โง่ เข้าใจสถานการณ์ดีมาก”
เขาหันไปหาเหยียนเมิ่งฉีแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม “มากับพวกเราสิ ศิษย์น้อง เจ้าพาเด็กคนนั้นมาด้วยได้เลย ข้าอาจไม่มีพลังเท่าหลิวหยาง แต่ข้าหลันหวั่งจะไม่ทอดทิ้งศิษย์น้องของข้าแน่นอน”
