เจียงไป๋เวยรู้สึกว่าตลอดเวลาที่ผ่านมานี้ ช่างเหมือนตนเสียเวลาเปล่า ฝึกฝนมาหลายปี กลับเทียบไม่ได้กับเด็กอายุสี่ห้าขวบเลย
ความรู้สึกที่ได้รับในตอนนี้ เป็นเหมือนแรงกระแทกมหาศาลสำหรับนาง
“ไปกันเถอะ เด็กสองคนนี้น่าจะมาจากขุมกำลังที่ไม่ธรรมดา ข้าใช้ชีวิตมาหลายปี แต่ยังไม่เคยเห็นอัจฉริยะที่น่ากลัวเช่นนี้เลย” เจียงเทียนหวางส่ายหัวเบาๆ ก่อนพากลุ่มคนบินผ่านพี่น้องทั้งสองไป มุ่งหน้าสู่แดนลับจักรพรรดิคุน
ก่อนจะจากไป เจียงเทียนหวางหันกลับมามองกู้หยุนซีและกู้ชิงเฉินอีกครั้ง
เขาไม่รู้ว่าทำไม แต่เด็กทั้งสองคนนี้ทำให้เขารู้สึกแปลกๆ อย่างบอกไม่ถูก
แปลกจริงๆ แต่มันคือความรู้สึกอะไรกัน…
