“เมื่อข้ากลับมา ข้าจะช่วยให้เจ้าทะลวงสู่ขั้นกลาง”
“ขอรับนายท่าน!”
ก่อนการเดินทาง เด็กสองคนก็วิ่งมาหากู้ฉางชิง
“ท่านพ่อ ท่านพ่อ ข้าก็อยากไปด้วย! ข้าก็อยากไป!”
“ข้าก็อยากไป! ข้าตอนนี้แข็งแกร่งมากแล้ว แม้แต่ท่านปู่ก็ยังไม่ใช่คู่มือของข้า!”
เด็กสองคนจับมือกู้ฉางชิงข้างละข้างและออดอ้อน
คำพูดของกู้หยุนซีทำให้กู้หยวนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ รู้สึกหน้ามืดไปชั่วขณะ
อะไรคือคำว่า “แม้แต่ท่านปู่ก็ไม่ใช่คู่มือ”?
แม้คำพูดนั้นจะเป็นความจริง แต่เจ้าก็ไม่ควรพูดออกมา!
เอาเถอะ เอาเถอะ คำพูดของเด็กเล็ก เขาจำต้องอดทน
“หยุดเพ้อเจ้อ! พวกเจ้าแค่เด็กเล็ก ๆ จะไปทำไมกัน แดนลับเต็มไปด้วยอันตรายทุกย่างก้าว อยู่บ้านดี ๆ ซะ!” ก่อนที่กู้ฉางชิงจะทันได้พูด เจียงเหลียนซินก็เดินออกมาพร้อมเสียงดุ
แม้ว่าเด็กสองคนจะมีพลังแข็งแกร่ง เด็กชายอยู่ในขอบเขตวิบากกรรมขั้นหนึ่ง และเด็กหญิงอยู่ในขอบเขตวิบากกรรมขั้นหก โดยเฉพาะกู้หยุนซีที่ถึงกับแข็งแกร่งกว่ากู้หยวนซึ่งเป็นครึ่งราชาขั้นต้น
แต่ไม่ว่าอย่างไร เด็กสองคนก็ยังอายุเพียงสองขวบกว่า เจียงเหลียนซินย่อมไม่มีทางปล่อยให้พวกเขาออกไปเสี่ยงภัย
“ใช่แล้ว รอให้พวกเจ้าโตขึ้นอีกหน่อย ท่านพ่อจะอนุญาตให้พวกเจ้าออกไปดีไหม? อยู่บ้านฝึกฝนให้ดี ถ้าพวกเจ้าไปถึงระดับขอบเขตราชาเมื่อไหร่ ต่อให้พวกเจ้าจะไปไหน ท่านพ่อก็จะไม่ห้าม ดีหรือไม่?” กู้ฉางชิงกล่าวเสริมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
